ارائه الگوي كنترل كاركنان نامرئي در سازمان‌هاي دولتي (موردمطالعه؛ دانشگاه‌ها و مؤسسات آموزش عالي شهر ايلام)

پژوهش حاضر با استفاده از رويكرد پژوهش كيفي، به طراحي الگويي براي كنترل كاركنان نامرئي در سازمان‌هاي دولتي پرداخته است. براي گردآوري داده‌ها از مصاحبهء نيمه ساخت‌يافته و براي تحليل داده‌ها از نظريه ء داده بنياد استفاده شده است. جمعيت آماري پژوهش، مديران دانشگاه‌ها و مؤسسات آموزش عالي شهر ايلام بودند كه به روش نمونه‌گيري گلوله‌برفي انتخاب شدند. يافته‌ها نشان داد، كنترل كاركنان نامرئي تحت تأثير شرايط علي، شرايط زمينه‌اي و شرايط مداخله‌گر قرار دارد. شرايط علي الگوي كنترلي شامل: سيستم ارزشيابي كارآمد، جو حمايتگري سازمان، نظام كنترل و نظارت كارآمد و ارتقاي منصفانه كاركنان است. شرايط زمينه‌اي شامل: جبران خدمات مؤثر، توجه به ويژگي‌هاي شخصيتي افراد، رفتار حمايتي و اخلاق‌محورانه مديران مي‌باشد. عوامل مداخله‌گر شامل: قانون محوري، كاهش قدرت‌هاي پنهان، داشتن برنامه‌هاي كنترلي شفاف و مشخص است. توانمندسازي مديران، توسعه منابع انساني، ارتقاي صميميت سازماني، هماهنگي شغل با توانايي كاركنان، نظام استخدامي مناسب راهبردهاي الگوي كنترلي هستند و درنهايت كنترل كاركنان نامرئي موجب كارآمدي سازماني، رضايت ارباب‌رجوع، افزايش پاسخگويي سازمان، افزايش مشاركت و تعهد كاركنان مي‌شود.