بررسي تأثير آموزش مهارت هاي زندگي بر سازگاري زناشويي در زنان نابارور

Effects of Life Skills Training on Marital Adjustment in Infertile Women

مقدمه و هدف: ازجمله عوامل خطر بالقوه در ايجاد مشكلات زناشويي، وجود ناسازگاري هاي موجود ميان زوجين است .مطالعات كلي كاهش در سازگاري زناشويي زوجين را در زمينه مشكل ناباروري نشان داده است. اين مطالعه با هدف تأثير آموزش مهارت هاي زندگي بر سازگاري زناشويي در زنان نابارور در بين مراجعان به مركز نازايي استان كردستان انجام شده است. روش كار: در اين مطالعه مداخله اي از طريق نمونه گيري مستمر 90 زن نازا انتخاب شدند كه براي پيگيري، تشخيص و درمان نازايي به كلينيك نازايي واقع در مركز استان مراجعه كرده بودند. ابزار جمع آوري اطلاعات استفاده از پرسش نامه اسپانير بود. داده ها در نرم افزار آماري SPSS نسخه 20 وارد و با استفاده از آزمون هاي آماري تجزيه وتحليل شدند. يافته ها: در مقايسه نمره ابعاد رضايت زناشويي، همبستگي، توافق، ابراز محبت و سازگاري كل زنان بررسي شده در دو گروه قبل از مداخله تفاوت معني دار آماري نداشتند. بعد از انجام مداخله آموزشي، نمره ابعاد رضايت زناشويي، همبستگي و ابراز محبت و سازگاري كل در زنان نازاي گروه مداخله به طور معني داري بيشتر از زنان گروه كنترل بود (0/05

Relationship incompatibility is one of the potential risk factors for marital problems. General studies have demonstrated a decrease in couples' marital adjustment regarding infertility. The present study aimed to assess the effect of life skills training on marital adjustment in infertile women referred to the infertility center of Kurdistan province. Methods: In this interventional study, 90 infertile women who were referred to the infertility clinic located in the center of the province for follow-up, diagnosis and treatment were selected through continuous sampling. The data collection tool was the Spanier questionnaire. Data were entered into SPSS software (version 20) and analyzed using statistical tests. Results: There was no statistically significant difference between the two groups before the intervention in the scores of marital satisfaction, solidarity, agreement, expression of love, and adjustment. After the educational intervention, the score of marital satisfaction, solidarity, expression of love, and total adjustment in infertile women in the intervention group was significantly higher than those in the control group (P>0.05). Nonetheless, there was no significant difference in mutual agreement between the two groups (P= 0.29). Conclusion: As evidenced by the obtained results, the necessary training can be designed and implemented to increase the level of marital satisfaction in infertile couples.