وضعيت كنوني تربيت ديني و اخلاقي دانش‌آموزان براساس شاخص‌هاي سند تحول (1398)

هدف از اين پژوهش، ارزشيابي عملكرد دانش‌آموزان سال سوم متوسطۀ دو در كشور، در ابعاد تربيت ديني (اعتقادي عبادي) و اخلاقي براساس شاخص‌هاي سند تحول (1398) است. روش مورداستفاده براي تحقيق ازنظر هدف، ازنوع تحقيق و توسعه، و ازنظر جمع‌آوري داده‌ها ازنوع توصيفي مقطعي و ارزشيابي قبل از اجراست. 902= (خودسنجي) 1n نفر و 901= (همسال‌سنجي) 2n نفر و 1.110.016= N نفر و روش نمونه‌گيري ازنوع خوشه‌اي چندمرحله‌اي بوده و هردو ابزار، واجد همۀ انواع روايي و پايايي به ميزان 964. =α است. فرايند انجام شدن كار با تعيين ابعاد، مؤلفه‌ها و شاخص‌هاي تربيت ديني (اعتقادي عبادي) و اخلاقي ازديد متخصصان تعليم و تربيت آغاز و سپس وضعيت تربيت ديني (اعتقادي عبادي) و اخلاقي دانش‌آموزان ازديد خود آن ها و همسالان و مديران بررسي شد و ميزان توافق داده‌هاي كمّي و كيفي در طرح همسوسازي به ‏دست آمد. دانش‌آموزان از هرسه نوع تربيت در هرچهار حيطۀ شناخت، گرايش، اراده و عمل، نمرۀ تربيت اعتقادي (3.5±16.816)، عبادي (2.5±1716.6) و اخلاقي (2.4±1615.7) را در بازۀ صفر تا بيست كسب كردند. بين تربيت ديني و اخلاقي دختران و پسران هم تفاوت معناداري وجود ندارد. در مقايسه با 95 درصد اطمينان به ترتيب، مدرسه هاي استان‌هاي خراسان جنوبي، بوشهر و مازندران، و همدان و تهران از تربيت اعتقادي، عبادي و اخلاقي بيشتري برخوردارند و مدرسه هاي محروم ازنظر تربيت ديني و اخلاقي نيز عمدتاً محروم‌ترند.