آسيب‌شناسي نظام مند حمل‌ونقل جاده‌اي ايران در بخش صادرات كالا و ارايه راهكارهاي مرتبط بر اساس رويكرد SWOT

حمل‌ونقل جاده‌اي به دليل سهم بيش از نود درصدي از جابجايي كالا در كشور و نقش آن در صادرات كالا به بازارهاي صادراتي مهم ايران در منطقه، از جايگاه ويژه‌اي در نظام حمل‌ونقل كشور برخوردار است. اما شواهد حاكي از آن است كه مشكلات موجود در اين بخش، كارايي صادرات جاده‌اي را به لحاظ هزينه، زمان و قابليت اطمينان تحت تاثير قرار داده است. در همين راستا، پژوهش حاضر به شناسايي مشكلات حمل‌ونقل جاده‌اي كشور در زمينه صادرات و ارايه راهبردها و راهكارهاي پيشنهادي براي رفع مشكلات اولويت‌دار مي‌پردازد. در اين رابطه، ابتدا به كمك مطالعات كتابخانه‌اي، مصاحبه و برگزاري پانل خبرگي با حضور متخصصين و دست‌اندركاران صادرات جاده‌اي، مجموعه‌اي از بيست و شش مشكل موجود شناسايي شده و ذيل هفت مولفه مدل آسيب‌شناسي دسته‌بندي شدند. سپس از روش پرسشنامه‌اي براي اعتبارسنجي و اولويت‌بندي مشكلات بهره گرفته شد. نتايج حاكي از آن است كه اغلب مشكلات اولويت‌دار، ذيل موضوعاتي چون نهادها و كسب‌وكارهاي مرتبط و نظام اطلاعات حمل‌ونقل بار و تخصيص بار جاده‌اي قرار مي‌گيرند. مشخصا نيز دو مشكل تعدد نهادهاي دخيل و عدم هماهنگي بين بخشي و نبود شركت‌هاي تخصصي صادراتي بخصوص براي محصولات فاسدشدني، از بالاترين اولويت در بين مشكلات شناسايي شده برخوردار هستند. در نهايت به كمك تحليل نقاط ضعف و قوت و تهديد و فرصت، هفت راهبرد به منظور ارتقاي كارايي حمل‌ونقل جاده‌اي در صادرات استخراج شده و راهكارهايي متناسب با هر يك از راهبردها ارايه شده است.