ارايه يك مدل تحليل پوششي داده‌ها با محدوديت وزني به‌منظور ارزيابي كارايي در صنعت بانكداري

تحليل پوششي داده‌ها(DEA) يك روش بر پايه برنامه‌ريزي رياضي به‌منظور ارزيابي كارايي واحدهاي تصميم‌گيري(DMUs) با چندين ورودي و خروجي است. در DEA وزن‌هاي ورودي و خروجي به‌منظور رسيدن به بهترين كارايي مي‌توانند هر مقدار نامنفي را بگيرند. يكي از مشكلات به وجود آمده در اين نوع ارزيابي توان تفكيك‌پذيري كم اين مدل‌ها است. روش‌هاي محدوديت وزني به‌عنوان يك راه‌حل براي رفع اين مشكل و بهبود قدرت تفكيك‌پذيري مدل‌هاي DEA معرفي‌شده است. هدف از اين مقاله ارايه يك مدل تحليل پوششي داده‌ها با محدوديت وزني جديد است. محدوديت ارايه‌شده با استفاده از ميانگين و انحراف معيارهاي وزن‌هاي متغير مربوط به DMU هاي كارا است. در نظر گرفتن وزن‌هاي متغير به دليل عدم منحصربه‌فرد بودن وزن‌هاي به‌دست‌آمده در مدل مضربي مي‌باشد. همچنين مدل ارايه‌شده به‌منظور ارزيابي كارايي شعب بانك در ايران استفاده مي‌شود. درواقع اين روش را براي ارزيابي كارايي 40 شعبه از يك بانك تجاري در ايران طي دو سال متوالي به كار خواهيم برد. نتايج اجراي مدل نشان مي‌دهد كه قدرت تفكيك‌پذيري DMU ها با استفاده از مدل ارايه‌شده، بالا مي‌رود و نتايج آن موارد نظري بيان‌شده در مورد روش ارايه‌شده را تاييد مي‌نمايد.

no abstract