رابطه بين تجارب آسيب‌زاي دوره كودكي و نشانه‌هاي شخصيت اسكيزوتايپال: نقش ميانجي تجارب تجزيه‌اي و تحمل‌ناپذيري بلاتكليفي

مقدمه: صفات اسكيزوتايپال مي‌توانند منجر به اختلال در كاركردهاي اجتماعي و شخصي شوند و پيش‌درآمد بروز اختلال‌هاي طيف روان‌پريشي باشند. ازاين‌رو پژوهش حاضر با هدف بررسي نقش ميانجي تجارب تجزيه‌اي و تحمل‌ناپذيري بلاتكليفي در رابطه بين تجارب آسيب‌زاي دوره كودكي و نشانه‌هاي شخصيت اسكيزوتايپال انجام شد.روش كار: پژوهش حاضر ازنظر هدف بنيادي و ازنظر روش گردآوري داده‌ها توصيفي از نوع همبستگي بود. جامعه آماري اين پژوهش را كليه دانشجويان دانشگاه آزاد اسلامي واحد بيرجند در سال تحصيلي 99-1398 تشكيل دادند (5200=N). حجم نمونه 400 نفر بود كه به روش نمونه‌گيري تصادفي خوشه‌اي انتخاب شدند. به‌منظور گردآوري داده‌ها از پرسشنامه آسيب دوران كودكي، مقياس تجارب تجزيه‌اي، مقياس تحمل‌ناپذيري بلاتكليفي و پرسشنامه شخصيت اسكيزوتايپال فرم كوتاه استفاده شد. داده‌هاي پژوهش با استفاده از نرم‌افزارهاي SPSS و LISREL و با كمك روش مدل يابي معادلات ساختاري تحليل شد.يافته‌ها: نتايج پژوهش نشان داد كه تجارب تجزيه‌اي و تحمل‌ناپذيري بلاتكليفي ميانجي رابطه بين تجارب آسيب‌زاي دوران كودكي و نشانه‌هاي شخصيت اسكيزوتايپال هستند. بعلاوه اين مدل از برازش مناسبي برخوردار است.نتيجه‌گيري: نتايج پژوهش حاضر از نقش ميانجي تجارب تجزيه‌اي و تحمل‌ناپذيري بلاتكليفي در رابطه بين تجارب آسيب‌زاي دوران كودكي و نشانه‌هاي شخصيت اسكيزوتايپال حمايت مي‌كند. اين نتايج بر لزوم توجه به اين سازه‌ها و در نظر گرفتن نقش آن‌ها توسط متخصصان، درمانگران و برنامه ريزان به هنگام كار با دانشجويان و به‌طور خاص در مراكز مشاوره‌اي و درماني تأكيد دارد.