ريشه‌يابي مباني نظريه ملاصدرا در اتحاد نفس و بدن در علم‌النفس سهروردي

اين مقاله تلاشي است براي نشان دادن اينكه علم‌النفس صدرايي، صورت تكامل‌يافته علم‌النفس سهروردي است. سهروردي در تبيين رابطه نفس و بدن، از فلسفه مشاء فاصله گرفته و گام‌هاي اوليه را در اين راه فلسفي به‌خوبي برداشته، اما توفيق اتمام آن را پيدا نكرده است. هرچند سهروردي به عينيت و وحدت نفس و بدن صدرايي دست نيافت، اما زمينه‌هايي را براساس نظام نوري و ارتباط حقيقي مراتب نور و حقيقت نوري نفس در اختيار صدرا گذاشت تا صدرا براساس آن، به قاعده «النفس في وحدتها كل القوي» دست يابد كه به نظريه «وحدت در عين كثرت» و «كثرت در عين وحدت» معروف است. نفس حقيقتي ذومراتب است كه در مرتبه بدن، عين بدن و در مرتبه مجرد، فراتر از بدن است. حقيقت نفس تنها در مرتبه بدن خلاصه نمي‌شود، بلكه از ماده تا مجرد را پر كرده است.