تاثير مديريت علف‌هاي هرز بر عملكرد و محتواي عناصر غذايي كنجد (Sesamum indicum L.) و لوبيا قرمز (Phaseolus vulgaris L.) در كشت مخلوط

اهداف: اين مطالعه با هدف بررسي كشت مخلوط كنجد و لوبيا و پيدا كردن بهترين آرايش كه بالاترين توانايي براي رقابت با علف هرز، حداكثر عملكرد و بيشترين محتوي عناصر غذايي بافت گياهان را داشته باشد، اجرا گرديد. مواد و روش ها: آزمايش به صورت كرت هاي خرد شده در قالب طرح بلوك هاي كامل تصادفي با 3 تكرار اجراء گرديد. تيمارهاي آزمايشي عبارت از رقابت با علف هرز شامل بدون وجين و وجين به عنوان كرت اصلي؛ و نسبت هاي كاشت شامل كشت خالص كنجد، كشت خالص لوبيا، 50 درصد كنجد + 50 درصد لوبيا، 50 درصد كنجد + 100 درصد لوبيا، 100 درصد كنجد + 50 درصد لوبيا و 100 درصد كنجد + 100 درصد لوبيا به عنوان كرت فرعي بودند. يافته ها: بالاترين عملكرد دانه و بيولوژيك كنجد و لوبيا از كشت خالص آن ها بدست آمد. ميزان LER براي عملكرد دانه و بيولوژيك در همه تيمارهاي كشت مخلوط در حالت وجين و بدون وجين بزرگتر از يك بود. در بين تيمارهاي كشت مخلوط نيز، بيشترين ميزان LER از كشت مخلوط 100 درصد كنجد + 100 درصد لوبيا بدست آمد. همين تيمار منجر به حصول كمترين ميزان وزن خشك علف هرز شد. در بين عناصر غذايي اندازه گيري شده بافت گياهان نيز تنها نيتروژن و فسفر تحت تاثير معني دار تيمار كنترل علف هرز و نسبت هاي كاشت قرار گرفت. نتيجه گيري: براي حصول عملكرد بهينه دو گونه، كنترل موثر علف هاي هرز و جذب عناصر غذايي كشت مخلوط 100 درصد كنجد + 100 درصد لوبيا در مقايسه با ساير نسبت هاي كاشت بهتر است.