جامعه‌ي خوب در انديشه‌ي و آراء مفسرين اجتماعي قرآن

پيگيري و نيل به تحقق يك جامعه‌ي ايدئال و آرماني و رقم زدن سعادت بشري نيز يكي از اهداف هميشگي رهبران و انديشمندان در جوامع ‏بشري از گذشته تا به امروز بوده است. موضوع محوري اين مطالعه نيز شناساييِ چيستي و مؤلفه‌هاي جامعه‌ي خوب در انديشه‌ي مفسران ‏اجتماعي قرآن است. رويكرد اين مطالعه از نوع مسئله‌محور بوده و در مواجهه با قرآن رويكرد تفسير اجتماعي را پي گرفته‌ايم. اين مطالعه با ‏اهتمام به هستي‌شناسي ديني اجتماعي و با محوريت نظريه‌ي توحيدي و فطرت و استفاده از رويكرد فراتركيب بدين نتيجه رسيده است كه ‏يك جامعه‌ي خوب در انديشه مفسرين اجتماعي قرآن از سه ركن فرد صالح يا انسان كامل الهي، اُمِت وسط و حكومتِ الهيِ معقول مبتني بر ‏ولايت‌فقيه تشكيل‌شده است. همچنين نتايج كدگذاري اين مطالعه گوياي آن است كه جامعه‌ي خوب اسلامي واجد مؤلفه‌هايي مانند توحيد ‏باوري، آزادي، عملِ صالح (حَسَن)، نظارت و ايمانِ متعهدانه، عدالت و برابري، اعتماد، وحدت و برادري، نظم و قانون‌گرايي، برقراري حكومت ‏ولايت‌فقيه و مشاركت و مردم‌سالاري ديني است. مدل جامعه‌ي خوب اسلامي بر انواع رابطه ميان انسان و خدا، انسان و خود، انسان و جامعه و ‏انسان و حكومت اعتناء كرده است. نتايج اين مطالعه نشان مي‌دهد ايدئولوژي جامعه‌ي خوب اسلامي، ايدئولوژي است جمع‌گرا، خدامحور، ‏كمال‌جو، وحدت‌گرا، نظارتي و مشاركتي. جامعه‌ي خوب از منظر اسلام و قرآن، يك اُمت ديني خردمند، منسجم، پويا، متكامل و متعادل است ‏كه مسير سعادت جويي را تا نيل به حيات طيبه مي‌پيمايد.‏