واكاوي تاريخي رابطه تجاري مسلمانان با غيرمسلمانان؛ معيارها و اهداف

زمينه و هدف: بررسي روابط تجاري از منظر آموزه‌هاي ديني يكي از معيارهاي اساسي در بررسي نگرش دين اسلام نسبت به تعامل و برقراري روابط با ساير ملت‌ها از جمله غيرمسلمانان است. هدفي كه پژوهش حاضر دنبال مي‌كند، بررسي تاريخي روابط تجاري مسلمانان از منظر آيات و روايات و همچنين سيره رسول گرامي اسلام (ص) و معصومين (ع) است. مواد و روش‌ها: اين پژوهش با تكيه بر روش توصيفي تحليلي و با استفاده از رويكرد تاريخي و تحليل اسناد و استفاده از منابع كتابخانه‌اي نوشته شده و ضمن بهره‌گيري از آيات و روايات و آراء و نظرات فقهي مشهور به واكاوي تاريخي روابط تجاري مسلمانان با غيرمسلمانان پرداخته است. يافته‌ها: روابط تجاري مسلمانان با غيرمسلمانان ارتباط وثيقي با حقوق شهروندي در اسلام دارد. بدين‌معنا كه بر مبناي احكام اسلامي، روابط تجاري مسلمانان با غيرمسلمانان مي‌بايست بر مبناي عزت و كرامت ذاتي انسان‌ها، عزتمندي جامعه اسلامي، نفي عسر و حرج و همچنين مصلحت جامعه اسلامي صورت گيرد. نتيجه‌گيري: تا زماني كه غيرمسلمانان اقدامي خلاف امنيت عمومي و كيان جامعه اسلامي ننمايند همانند ساير شهروندان مي‌توانند فعاليت اقتصادي و تجاري داشته باشند و مسلمانان نيز مي‌توانند با آنان رابطه تجاري برقرار نمايند. نگرش اسلام به تعامل با غيرمسلمانان با در نظر گرفتن امتيازات عام و خاص براي غيرمسلمانان دنبال مي‌شود كه البته نبايد سود و منافع اقتصادي به دستاويزي براي رواج شيوه‌هاي نامعمول و حرام اقتصادي در زمينه كسب و كار و توليد ثروت باشد.