واكاوي چرايي تأخير تدوين كتب درايه در شيعه با تأكيد بر اصطلاحات حديثي موجود در كتب روايي شيعه

درايه‌ الحديث علمي است كه از گذشته تابه‌حال مورد توجه علماي علم حديث بوده است. با توجه به پژوهش‌هاي انجام‌شده در تاريخ علم مصطلح الحديث در بين اهل سنت و شيعه مشخص مي‌شود سابقۀ اين دانش در ميان اهل سنت بيشتر و زودتر بوده است؛ ولي اين بدان معنا نيست كه شكل‌گيري مباحث درايه‌اي در شيعه به زمان شهيد ثاني و پس از ايشان برگردد. از بررسي مباحث مصطلح‌الحديث موجود در احاديث و كتب حديثي متقدمان شيعه، مشخص مي‌شود وجود اين دانش در شيعه از همان دوران معصومان است و بعد از آن بزرگواران، اهتمام به حديث و درايه ‌الحديث از سوي بزرگان شيعه بوده و حتي تأليفات مستقل درايي قبل از شهيد ثاني از سوي علماي شيعه مشاهده شده است. از آنجا كه شهيد ثاني سه كتاب مستقل درايي تأليف نمودند و با توجه به اشراف علمي شهيد ثاني بر حوزه‌هاي علمي شيعه، كتب تأليفي قبل كمرنگ جلوه داده شد و كم‌كم در اذهان عموم اين مطلب القا شد كه مصطلح‌ الحديث در اهل سنت از تقدم زماني بيشتري برخوردار است ولي فقط با بررسي كتب حديثي متقدمان شيعه و روايات ائمه، سابقۀ دانش درايه‌ الحديث و وجود مصطلحات درايه‌اي را در ميان شيعه قبل از اهل‌ سنت اثبات مي‌كند.