شماره ركورد
1265270
عنوان مقاله
تحليل ساختار روايي واقعۀ عاشورا بر اساس الگوي روايتشناسي گريماس مبتني بر متن وقعة الطف
پديد آورندگان
عباسي ، آزاده دانشگاه قرآن وحديث - گروه علوم قرآن و حديث
از صفحه
161
تا صفحه
186
كليدواژه
روايتشناسي , وقعة الطف , ابي مخنف , تحليل كنشي عاشورا
چكيده فارسي
الگوهاي روزآمد مطالعاتي از جمله الگوي «روايتشناسي» گريماس، به دريافت زواياي پنهان وقايع كمك شاياني ميكند. يكي از حوادث مهم تاريخ اسلام واقعۀ دهم محرم 61 هجري است؛ عاشورا حادثهاي نيست كه رويداد آن محدود به زمان و يا مكان خاصي باشد. مطابق با احاديث موجود، هستۀ ابتدايي اين حادثه پس از مرگ معاويه در مدينه تشكيل شده و بعد از جريانات گوناگون در روز عاشورا با شهادت امام حسين(ع) و يارانشان خاتمه مييابد. اين حادثۀ مهم تاريخي در كتب گوناگون از جمله مقتل ابي مخنف نقل شده است. پژوهش حاضر با واكاوي متن «وقعة الطف» بر آن است تا با بهرهگيري از الگوي «روايتشناسي» گريماس، زواياي مختلف اين حادثه را در سه موقعيت مكاني مدينه، مكه و كربلا مورد بررسي توصيفيتحليلي قرار داده و به اين پرسش بپردازد كه در واقعۀ عاشورا چه كنشگراني حضور دارند و هريك در به وقوع پيوستن اين حادثه تا چه ميزان نقش داشتهاند؟ دستاوردهاي حاصل از اين پژوهش نشان ميدهد كه در هر سه موقعيت مكاني، اين «روايت» با الگوي گريماس تطبيق كامل دارد. برخي از كنشگران در مقاطع گوناگون ثابت و برخي ديگر متغير هستند. افزون بر اين، به نظر ميرسد كنشهاي رويداده توسط امام حسين(ع) بهعنوان كنشگر اصلي، همواره نوعي واكنش است. اين مطلب عبارت اُخراي كلام امام حسين(ع) است كه فرمودند: «إني لم أخرج أشرا و لا بطرا.»
عنوان نشريه
حديث پژوهي
عنوان نشريه
حديث پژوهي
لينک به اين مدرک