راهبردهاي نظام سياستگذاري بين‌المللي در قبال جنايت تعقيب و آزار و جرم‌انگاري آن در حقوق ايران

جنايت «تعقيب و آزار» كه در منشور نورنبرگ به‌عنوان جنايت عليه بشريت جرم‌انگاري شد، از زمان تصويب اساسنامه دادگاه كيفري بين‌المللي و شناسايي تدريجي نظام حقوقي كشورها، در حقوق بين‌الملل از حيث شدت و اهميت و به لحاظ ميزان مجازات، از سنگين‌ترين جنايت بشريت به شمار مي‌رود. حصري نبودن مصاديق اين جنايت بسترهاي متعددي براي وقوع آن در ابعاد مختلف سياسي، مذهبي، نژادي و ... به وجود آورده است. در حقوق داخلي عناوين مجرمانه‌اي مشابه مصاديق جنايت تعقيب و آزار مشاهده مي‌شود؛ اما آيا وجود اين عناوين، نياز به جرم‌انگاري همسو با اساسنامه ديوان را برطرف مي‌كند؟ و به استناد آنها و درحالي‌كه ايران هنوز به ديوان ملحق نشده، مي‌توان مرتكبين جنايات مهم بين‌المللي را تحت پيگرد قرار داد؟ با بررسي توصيفي ـ تحليلي اين جنايت، رويكردهاي متفاوتي در اين باره تبيين و ضرورت جرم‌انگاري داخلي بر‌اساس الزامات ملي و بين‌المللي محرز شد.