بررسي فرايند تركيب و دسته‌بندي آن از نظر معنايي و رابطۀ بين عناصر سازنده آن در زبان مازندراني

در پژوهش حاضر كلمات مركب مازندراني برگرفته از فرهنگ تبري (نصري اشرفي، 1381)، از نظر معنايي و رابطۀ بين عناصر سازنده بررسي شده است. برمبناي دسته‌بندي بيستو و اسكاليز (2005)، به‌عنوان چارچوب نظري پژوهش، تركيب سه دستۀ اصلي همپايگي، اسنادي/ توصيفي و وابستگي را در بر مي‌گيرد. اين دسته‌بندي مبتني بر روابط دستوري ممكن بين دو سازه در ساختارهاي نحوي است. از نظر رابطه بين عناصر سازنده، تركيب دو دستۀ فعلي و غيرفعلي را شامل مي‌شود. تأكيد مقالۀ حاضر عمدتا بر تركيب فعلي و دسته‌بندي آن است. تركيب فعلي نوعي تركيب وابسته است كه در ساختار آن سازۀ غيرفعلي، متمم سازۀ فعلي است. تركيب‌هاي فعلي از نظر معنايي به چهار دستۀ موضوعي، غيرموضوعي، گروهي و مكرر تقسيم‌بندي مي‌شوند. شواهد نشان مي‌دهدكه انطباق نسبتا كاملي بين مازندراني و دسته‌بندي بيستو و اسكاليز وجود دارد.