شگردهاي فكرورزي در داستان‌هاي فرهاد حسن‌زاده بر پاية نظرية ليپمن (مطالعة موردي: داستان‌هاي گروه سني الف، ب و ج)

فكرورزي در نگاه صاحب نظران برنامه «فلسفه براي كودكان» مهارتي آموزشي است كه فكرورزي كودكان و نوجوانان را با شرايط تحت كنترل فراهم مي‌آورد و داستان ابزاري چند وجهي است كه مي تواند توانايي شناختي، عاطفي و اجتماعي كودك را غير مستقيم پرورش دهد. پژوهش پيش روي چگونگي بسندگي و بسامد گونه‌هاي فكرورزي فلسفي خلّاق، مراقبتي و انتقادي را در داستان‌هاي كودكانة گروه «الف، ب و ج» فرهاد حسن‌زاده و  توانش و قابليت پرورش فكرورزي فلسفي آن‌ها را در كودكان بر پاية برنامة فبك در انگارة ليپمن با رويكردي توصيفي تحليلي بررسي كرده‌است. دستاورد پژوهش نشان مي‌دهد، بسندگي و بسامد فكرورزي فلسفي خلّاق در داستان هاي مورد مطالعه با مولفه هاي  استدلال و آزمون نگري، نوآوري در رفتار بيشترين بسامد را در اين مهارت دارد. تفكرورزي انتقادي با مؤلفۀ ديگر اصلاحي و حساسيت به متن و تفكر مراقبتي با مؤلفۀ رشد مهارت تفكر مسئولانه در رده هاي بعدي هستند. وجود اين مؤلفه ها و نيز  تكنيك زباني و ادبي داستان‌ها سبب توانش و قابليت ايده هاي عمل گرايانۀ «اجتماع پژوهشي» برنامة فبك در قصه هاي مورد پژوهش است.