واكاوي ازدواج با محارم در آيين زرتشت بر پايۀ روايات اسلامي

آيين ازدواج در بسياري از اديان پيوندي الاهي است كه با تشريفاتي صورت مي‌گيرد. هر دين و آييني براي ازدواج قوانين، مجوزها و منع‌هايي دارد. از مسائل مهم در آيين زرتشت باستان، ازدواج با محارم است كه در ميان زرتشتيان باستان رخ داده است. اين نوشتار مسئلۀ ازدواج با محارم را در ميان زرتشتيان باستان با تكيه بر روايات اسلامي تحليل و واكاوي مي‌كند. مراد از «محارم» در اين مقاله، نزديكان درجه يك، يعني دختر، خواهر و مادر، است. با مشاهده مجموعه روايات و بررسي سندي و محتوايي آنها، اين نكته به دست مي‌آيد كه اصل ازدواج با محارم در ميان زرتشتيان در برهه‌هاي گذشته رخ داده است، گرچه قلت يا كثرت آن از روايات فهميده نمي‌شود. روي سخن اين پژوهش با زرتشتيان دوران معاصر نيست؛ زيرا آنها اين عمل را روا نمي‌شمرند و در ميانشان اين نوع ازدواج صورت نمي‌گيرد.