تأثير آموزش مديريت استرس به شيوه شناختيرفتاري بر ميزان اضطراب، افسردگي و تاب‏آوري مردان مبتلا به بيماري عروق كرونر قلب

مقدمه: بر اساس آمارهاي سازمان بهداشت جهاني، بيماري‏هاي قلبي عروقي عامل اصلي مرگ‏ومير مي‎باشند و با اصلاح سبك زندگي مي‏توان از شيوع بيماري قلبي كاست. هدف اين مطالعه بررسي تأثير آموزش مديريت استرس به شيوه شناختيرفتاري بر ميزان اضطراب، افسردگي و تاب‏آوري مردان مبتلا به بيماري عروق كرونر بود.  مواد و روش‌ها: پژوهش از نوع كارآزمايي آموزشي با پيش آزمون، پس آزمون و گروه كنترل بود. جامعه آماري پژوهش را تمامي مردان مبتلا به بيماري عروق كرونر قلب مراجعه‏كننده به درمانگاه قلب بيمارستان توحيد شهر سنندج در سال 1398 تشكيل دادند. با روش نمونه‏گيري هدفمند، تعداد 30 نفر انتخاب و در گروه هاي آزمون (15 نفر) و كنترل (15 نفر) قرار گرفتند و مقياس تاب‏آوري كانر و ديويدسون و مقياس افسردگياضطرابفشار رواني لاويبوند و لاويبوند را تكميل كردند. در گروه آزمون، آموزش مديريت استرس در 10 جلسه (هفته اي 1 جلسه به‌مدت 1 ساعت) اجرا گرديد. گروه كنترل برنامه آموزشي را دريافت نكرد. پس از پايان آموزش از گروه ها پس آزمون گرفته شد. داده ها با آزمون‏هاي t (مستقل و زوجي) و تحليل كوواريانس چندمتغيري تحليل شدند.   يافته‌ها: آموزش مديريت استرس به شيوه شناختيرفتاري بر كاهش افسردگي و اضطراب گروه آزمون در مرحله پس‏آزمون اثربخش بود (P 0/05 ). بين ميانگين نمره تاب‏آوري آزمودني‏هاي دو گروه نيز در مرحله پس‏آزمون تفاوت معني‎دار بود (P 0/05 ). نتيجه‌گيري: يافته‏ها نشان مي‏دهد كه آموزش مديريت استرس به شيوه شناختيرفتاري مي‏تواند به عنوان يك شيوه انتخابي و مكمل درمان پزشكي در بيماران قلبي باشد. بنابراين، در نظر گرفتن اين نوع درمان به عنوان بخشي از برنامه درماني بيماران قلبي مي‏تواند سودمند باشد.