مقايسه اثر شش هفته تمرينات منتخب حركتي-رايانه‌اي و تعادلي ضد سقوط بر حس وضعيت مفصل مچ پا و ترس از سقوط در مردان سالمند

مقدمه: يكي از عوامل خطرساز براي سالمندان سقوط و عوارض آن مي باشد. هدف از اين مطالعه مقايسه اثر دو نوع برنامه تمرينات حركتي ـرايانه اي و تعادلي ضد سقوط بر حس وضعيت مفصل مچ پا و ميزان ترس از سقوط مردان سالمند است. مواد و روش ها: جامعه آماري اين پژوهش نيمه تجربي را مردان مقيم مركز سالمندان كهريزك استان البرز در سال ۹۸ تشكيل دادند. 45 سالمند، 74-60 ساله به صورت در دسترس انتخاب و به طور تصادفي در سه گروه تمرينات حركتي ـرايانه اي، تمرينات تعادلي ضد سقوط و كنترل (15 نفر در هر گروه) تقسيم شدند. گروه هاي تجربي 6 هفته (هفته اي 3 جلسه 70 دقيقه اي) تمرينات را انجام دادند. گروه كنترل فعاليت متداول خود را داشتند. حس وضعيت مفصل مچ پا به وسيله الكتروگونيامتر در زاويه 10 درجه دورسي فلكشن پا و 20 درجه پلانتار فلكشن، و ترس از سقوط به وسيله پرسشنامه خودكارآمدي ارزيابي شد. آزمون ها در پيش آزمون و پس از ۶ هفته تمرين، در پس آزمون تكرار شدند. داده ها توسط آزمون هاي t زوجي و آناليز كوواريانس چندمتغيره تحليل شدند. يافته ها: در دو گروه تجربي، حس وضعيت مفصل مچ پا در زاويه 10 درجه دورسي فلكشن و 20 درجه پلانتار فلكشن، و ميزان ترس از سقوط بعد از اعمال مداخله بهبود معني داري پيدا كرد (به ترتيب 0.004=p، 0.002=p و 0.005=p)، اين تغييرات در هر دو گروه مشابه بود. گروه كنترل در فاكتورهاي فوق تغيير معني داري نشان نداد. نتيجه گيري: انجام تمرينات حركتي ـرايانه اي و تمرينات تعادلي ضد سقوط در بهبود حس وضعيت مچ پاي سالمندان مؤثرند اما هيچ يك نسبت به ديگري برتري ندارد.