مقايسه اثر بخشي آموزش زوج درماني شناختي ـ رفتاري و مدل EIS بر عملكرد جنسي در زنان باردار

مقدمه: دوران بارداري با تغييرات جسماني و روان‌ شناختي بسياري همراه است. بنابراين زنان باردار ممكن است با مسائل و مشكلات زيادي ازجمله كاهش عملكرد جنسي مواجه باشند. پژوهش حاضر با هدف مقايسه اثر بخشي آموزش زوج‌ درماني شناختي-رفتاري و مدل EIS بر عملكرد جنسي در زنان باردار انجام شد. روش كار: بدين منظور طي يك پژوهش نيمه‌ تجربي با طرح پيش‌آزمون-پس‌آزمون با گروه كنترل، از بين جامعه آماري (زنان باردار نخست‌زا) با لحاظ‌ نمودن ملاك‌هاي ‌ورود به پژوهش، به شيوه نمونه گيري در دسترس ۶۰ نفر انتخاب و به شيوه تصادفي ساده در سه گروه ۲۰ نفره (دو گروه مداخله و يك گروه كنترل) جايگزين شدند. در ادامه در طي ۸ جلسه ۹۰ دقيقه‌اي، به يك گروه مداخله آموزش شناختي-رفتاري و به گروه ديگر مدل EIS آموزش داده شد، در حالي كه گروه كنترل در اين مدت آموزشي دريافت نكردند. ابزار مورد استفاده براي جمع‌آوري داده‌ها ‌در پيش‌آزمون-پس‌آزمون، پرسشنامه شاخص عملكرد جنسي زنان بود. داده‌ها ‌با استفاده از نرم‌افزار SPSS نسخه ۲۳ در سطح معناداري ۰/۰۵ تحليل شد. يافته‌ها: يافته‌ها ‌نشان داد كه هر دو رويكرد شناختي-رفتاري و مدل EIS بر عملكرد جنسي و خرده‌ مقياس‌هاي ‌آن (ميل جنسي، برانگيختگي جنسي، رطوبت مهبلي، ارگاسم، رضايت جنسي، مقاربت دردناك) مؤثر هستند (۰/۰۵/ P) و بين اثر بخشي آنها در اين زمينه تفاوت وجود دارد. مدل EIS با ميانگين و انحراف‌معيار ۱/۸۵ ± ۲۴/۰۸ نسبت به رويكرد شناختي-رفتاري با ميانگين و انحراف ۱/۱ ± ۱۷/۵۸ تأثير بيشتري بر عملكرد جنسي داشت. نتيجه گيري: بنابراين مي‌توان نتيجه گرفت با وجود تفاوت بين دو رويكرد شناختي-رفتاري و مدل EIS هردو در زمينه عملكرد جنسي و خرده‌ مقياس‌هاي ‌آن مؤثر هستند اما با توجه به اثربخشي بيشتر مدلEIS مي‌توان از آن در دوران بارداري به عنوان روش كارآمدتر در كنار ساير مراقبت‌ها استفاد كرد.