پيشگيري از جرايم عليه امنيت تا مشاركت در كشف آن

سياست جنايي مشاركتي، به معناي همكاري شهروندان با مسيولين در جهت پيشگيري از جرايم است كه در جرايم برخلاف امنيت ملي نيز مي تواند كارايي داشته باشد. اين پژوهش به روش تحليلي-توصيفي باهدف بررسي كاربرد سياست جنايي مشاركتي در پيشگيري از جرايم امنيتي انجام شده است. نتيجه اينكه اجراي اين سياست در پيشگيري از جرايم مذكور مي تواند نتيجه مثبتي داشته باشد. در اين باره نياز است كه هر فرد ايراني با داشتن تعصب نسبت به كشور خود، چشم كشور محسوب شده و در صورت برخورد با هر مسيله امنيتي، سريعا آن را به اطلاع مسيولين امنيتي برساند. با داشتن تعصبات وطن پرستي، همكاري با سرويس هاي اطلاعاتي معاند معنا نداشته و دراين باره فرهنگ سازي توسط رسانه ملي نياز است. حكومت نيز با حسن روابط با ديگر كشورها و سياست تنش زدايي، خود به خود انگيزه براي اقدامات امنيتي دشمن را از بين برده و بدين صورت، زمينه همكاري شهروندان با سرويس هاي امنيتي بيگانه به حداقل وسعت خواهد رسيد. مردم محلي هر منطقه به دليل اشراف نسبت به آن منطقه، مي توانند همكاري بهتري با نيروهاي امنيتي داشته باشند و ضمن شناسايي عوامل ضدانقلاب، مانع از اجراي توطيه ها شوند. در صورت وقوع جرم نيز مردم مي بايست در جريان تحقيقات به نيروهاي امنيتي كمك كرده و نسبت به رساندن اطلاع دقيق به آن ها، در حد توان اقدام نمايند.