پيش بيني بهزيستي رواني براساس توانمندي ايگو و علاقه اجتماعي دانشجويان

psychological welfare forecast based on ego`s potency and social interest of students

هدف: پژوهش حاضر با هدف پيش بيني بهزيستي رواني براساس توانمندي ايگو و علاقه اجتماعي دانشجويان انجام شد. روش: روش پژوهش توصيفي-همبستگي و جامعه آماري شامل دانشجويان دانشگاه آزاد واحد رودهن در سال تحصيلي 98-1397 بود. حجم نمونه براساس فرمول تاپاچنيك و فيدل، 150 نفر برآورد و به روش تصادفي چندمرحله­اي برگزيده شدند. افراد نمونه، سه پرسشنامه علاقه­اجتماعي كراندال، سبك هويت (G6-ISI) و سازگاري اجتماعي بل را تكميل كردند. براي تجزيه و تحليل داده­ها از تحليل رگرسيون چندگانه استفاده شد. يافته ها: يافته ها حاكي از اين بود كه از بين دو متغير پيش بين توانمندي ايگو و علاقه اجتماعي، تنها متغير توانمندي ايگو با متغير بهزيستي رواني همبستگي مثبت و معنادار دارد. نتيجه گيري: بنابراين وجود ايگوي توانمند مي تواند در برخورداري از بهزيستي رواني دانشجويان مؤثر باشد

Aim: The present study aimed to predict psychological wellbeing based on ego strength and social interest of students at the Islamic Azad University of Roudehen. Method: The research method was descriptive-correlation and the statistical population included all students of Islamic Azad University, Roudehen branch during the academic year 2018-2019. According to Tabachnick and Fidell Formula, 200 students were selected by multistage random sampling method. Participants were asked to complete three inventories including, Riff psychological well-being, Ego Strength (PIES) and the social interest scale (Crandall), Multiple regression analysis was used to analyze the data. Results: Findings showed that among two variables predicting ego strength and social interest, only ego strength variable has a significantly positive correlation with psychological well-being variable. Conclusion: Therefore, the existence of a Strong ego can be effective in students' psychological well-being.