بررسي اپيدميولوژيك اختلالات روان‌شناختي پس از سوانح ترافيكي (PTSD) در مصدومان شهر تهران

مقدمه و اهداف: تصادفات جاده‌اي يك مشكل مهم بهداشت عمومي بوده و يكي از علل اصلي مرگ در جهان است. برخي از بازماندگان حوادث ترافيكي در طي هفته‌ها تا ماه‌ها پس از بروز سانحه، اختلال استرس حاد و اختلال استرس پس از سانحه را تجربه مي‌كنند. اين اختلالات مي‌تواند اثرات سويي بر قربيان سوانح و عدم توانايي بازگشت آن‌ها به شرايط عادي زندگي داشته باشد. روش كار: اين پژوهش از نوع توصيفي مقطعي بود. براي سنجش اختلال استرس حاد و اختلال استرس پس از سانحه از ابزار فهرست اختلال استرس پس از ضربه (PCL5) استفاده شد. حجم نمونه 384 نفر محاسبه شد و داده‌هاي موردنياز يك هفته و سپس دو ماه پس از سانحه در بخش‌هاي ارتوپدي، اورژانس و بستري سه بيمارستان طالقاني، شهداي تجريش و شهداي هفتم تير جمع‌آوري شدند. اين مطالعه در فاصله زماني مهر تا دي‌ماه سال 1397 انجام شد. يافته‌ها: اين پژوهش از نوع توصيفي مقطعي بود. براي سنجش اختلال استرس حاد و اختلال استرس پس از سانحه از ابزار فهرست اختلال استرس پس از ضربه (PCL5) استفاده شد. حجم نمونه 384 نفر محاسبه شد و داده‌هاي موردنياز يك هفته و سپس دو ماه پس از سانحه در بخش‌هاي ارتوپدي، اورژانس و بستري سه بيمارستان طالقاني، شهداي تجريش و شهداي هفتم تير جمع‌آوري شدند. اين مطالعه در فاصله زماني مهر تا دي‌ماه سال 1397 انجام شد. نتيجه‌گيري: بر اساس نتايج به‌دست‌آمده حدود نيمي از شركت‌كنندگان واجد ملاك‌هاي تشخيصي اختلال استرس حاد و واجد ملاك‌هاي تشخيصي اختلال استرس پس از تصادف بودند. اين نتيجه ميزان بالاي اين اختلال را در قربانيان سوانح رانندگي و اهميت پيگيري و كنترل آن را نشان مي‌دهد.