مدل‌سازي ريسك كاهش تنوع و انقراض گونه‌هاي گياهي در پارك ملي سرخه‌حصار

شناسايي كامل مخاطرات و اولويت‌بندي آن‌ها در جهت عدم آسيب به طبيعت از اولين گام‌هاي مديريت منابع طبيعي مي‌باشد. لذا معرفي يك سيستم جامع قابل ارزيابي، درك و ارزشيابي، درجهت كنترل مخاطرات ضروري مي‌باشد اين پژوهش با هدف مدلسازي و پيش‌بيني ميزان مخاطرات محيطي به دنبال افزايش تخريب در محيط‌هاي طبيعي به كمك شبكه عصبي مصنوعي (ANN) انجام گرفت. به اين ترتيب تعداد 600 نمونه خاك و پوشش گياهي در واحدهاي همگن اكولوژيك برداشت شد. نمونه‌هاي خاك با روش ترانسكت نواري به توجه به عمق خاك و در چهار پروفيل (cm5،10،15،20) تهيه شد. نمونه هاي گياهي نيز با روش سطح حداقل و با استفاده از پلات‌هاي مربع 2 2 با توجه به نوع، تراكم و پراكنش پوشش گياهي برداشت شد. نمونه‌برداري در دو زون امن و ساير استفاده‌ها مدل‌سازي با كمك ANN در محيط متلب انجام شد. مدل بهينه پرسپترون چندلايه با دو لايه پنهان، تابع تانژانت سيگموئيد و 19 نورون در هر لايه و ضريب تبيين 90/0 انتخاب شد. نتايج آناليز حساسيت نشان داد، رطوبت وزني خاك در شدت كاهش تنوع زيستي و ريسك سيل و همچنين افزايش ريسك انقراض گونه‌هاي اندميك منطقه اثرگذار خواهد بود، و پس از آن وزن مخصوص ظاهري و حقيقي و تخلخل خاك و فاصله از جاده نقش كليدي در تخريب پوشش گياهي، افزايش سيل و افزايش ريسك انقراض پوشش گياهي را دارند. لذا پيشنهاد مي‌شود اقدامات مرتبط با احياي خاك و پوشش گياهي در اين پارك به منظور كاهش تخريب‌هاي آتي هرچه سريعتر انجام شود.