رمزگشايي كهن‌الگوها، عناصر اساطيري و شخصيت هاي عرفاني در سروده هاي مهدي اخوان ثالث

به نظرمي‌رسد اسطوره و عرفان در نگاه نخست دو مقولۀ جدا و متفاوت در حيطۀ علوم انساني مي باشند؛ درحالي كه با بررسي آن ها از منظري كه در اين مقاله فراروي خواننده باز مي‌شود، اين دو نه-تنها از هم جدا نيستند؛ بلكه مي‌توان گفت عرفان دنباله و تكملۀ اسطوره است. در اين پژوهش نويسنده درصدد است تا به شيوۀ توصيفي – تحليلي و روش كتابخانه‌اي به بررسي عناصر اسطوره‌اي و شخصيت‌ها و نمادهايي كه صبغه و نمودي عرفاني در شعر اخوان دارند، بپردازد. همچنين علاوه بر شخصيت‌ها و نمادهاي اسطوره اي ملي، شخصيت هاي اسطوره اي ديني و عرفاني نيز كه اخوان آن‌ها را درجهت بيان مفاهيم خود آورده، موردبررسي قرارگيرد. نتيجۀ حاصل از پژوهش اين است كه اخوان در اشعار خود، براي بيان هرچه بهتر مضامين و مفاهيم شعري خود، از عناصر اسطوره و حماسه استفاده كرده است، اين عناصر اسطوره‌اي از يك‌سو با اساطير ايراني و از سوي ديگر با عرفان ايراني – اسلامي در هم آميخته است.