چارچوب هاي پليمرهاي آلي ميكرومتخلخل

جامدهاي ميكرومتخلخل دسته مهمي از مواد با اندازه منافذ كمتر از 2 نانومتر هستند كه در دهه هاي اخير مورد توجه فراوان قرار گرفته اند. توسعه چارچوب هاي آلي-فلزي ميكرومتخلخل (MOFs) و خواص منحصربه فرد آن ها منجر به جلب توجه بيشتر به سمت ساير جامدهاي ميكرومتخلخل با تنوع و تطبيق پذيري بيشتر گشت. پليمرهاي آلي ميكرومتخلخل (MOPs) موادي هستند كه از عناصر سبك و غيرفلزي جدول تناوبي تشكيل شده اند. اين مواد قابليت بالايي را در كاربردهايي نظير: ذخيره سازي و انتقال مواد، انرژي، تصفيه، جداسازي و كاتاليزور ها نشان مي دهند. تنوع ساختاري بالاتر به دليل تنوع مونومرها و روش هاي سنتز، پايداري فيزيكي-شيميايي، كنترل اندازه حفره و عامليت سطح حفره، امكان سنتز در مقياس بزرگ، قابليت جداسازي و جذب بيشتر و بازيافت راحت تر از مزاياي آن ها نسبت به MOFs مي باشد. MOPها به چهار دسته كلي تقسيم مي شوند كه شامل: پليمرهاي ميكرومتخلخل مزدوج (CMPs)، پليمرهاي ذاتاً ميكرومتخلخل (PIMs)، پليمرهاي متخلخل با درصد اتصالات شبكه اي بالا (HCPs) و چارچوب هاي آلي كووالانسي (COFs) هستند. از بين اين مواد، COFها آرايش يافته و بلوري هستند و بقيه، ساختار آمورف و بي نظم دارند. در اين مقاله ابتدا به انواع ساختارهاي متخلخل، سنتز و كاربرد آن ها اشاره مي شود و سپس به پليمرهاي آلي ميكرومتخلخل به طور خاص، همراه با مرور مثال هايي از مقالات پرداخته مي شود.