پارامترهاي مورفومتري راموس منديبل شاخصي براي تعيين جنسيت: يك مطالعه راديوگرافي

سابقه و هدف: بقاياي اسكلتي نقش بسيار مهمي درمطالعات و تحقيقات پزشكي قانوني و انسان شناسي براي تعيين جنسيت و سن افراد دارند. استخوان منديبل بزرگترين و قوي ترين استخوان جمجمه است كه پس از مرگ تقريبا سالم باقي مي ماند. باتوجه به متفاوت بودن اندازه و شكل منديبل در زنان و مردان از خصيوصيات مورفومتريك اين استخوان براي تعيين جنسيت استفاده مي كنند. هدف از اين مطالعه بررسي پارامترهاي مورفومتريك منديبل در جمعيت شهر تهران در سال 98 است. مواد و روش ها: در اين مطالعه توصيفي 100 تصوير ارتوپانوموگرافي فك و صورت (50 مرد و 50 زن) براي اندازه گيري سه پارامتر طول و عرض شاخ منديبل و طول تنه آن استفاده شد. داده ها با استفاده از نرم افزار IBM SPSS 25.0 و آزمون آماري تي تست با سطح معني داري (P 0.05) تجزيه تحليل شدند. يافته ها: ميانگين طول راموس منديبل در مردان و زنان به ترتيب 67 و 74 ميلي متر بود كه اختلاف معني داري را نشان مي دهد (P 0.05). ميانگين طول راموس در مردان در دو طرف راست و چپ بيشتر از زنان است. هم چنين ميانگين اندازه پارامترها در سمت چپ بيشتر از سمت راست است. اختلاف معني داري بين اندازه عرض راموس و طول تنه منديبل در بين زنان و مردان مشاهده نشد. نتيجه گيري: به نظر ميرسد كه اندازه گيري پارامترهاي راموس منديبل، شاخصي مهم براي تعيين جنسيت در پزشكي قانوني و آنتروپولوژي است.