تحليل مقايسه‌اي شعري از مثنوي مولوي با ترجمه‌ي انگليسي آن بر اساس نظريه‌ي انسجام هليدي و حسن

پژوهش بر اساس نظريه ي انسجام هليدي و حسن (1985) و با روش توصيفي – تحليلي و آماري انجام شد. هدف نگارندگان اين بود كه در چارچوب فرانقش متني هليدي، به بررسي مقايسه اي كاربست عوامل انسجام متني و ميزان انسجام و پيوستگي در متون شعري هشت بيتي از دفتر اول مثنوي مولوي و ترجمه ي انگليسي جاويد مجدِّدي بپردازند و به سؤالات زير پاسخ دهند: 1 .بر اساس نظريه ي انسجام هليدي و حسن (1985)، ميزان انسجام و پيوستگي در اين شعر مثنوي مولوي و ترجمه ي آن چقدر است؟ و چگونه به كار رفته است؟ 2. با توجه به تحليل مقايسه اي بسامد انسجام و پيوستگي در دو متن مبدأ و مقصد، مترجم تا چه حد در انتقال مفاهيم، موفق بوده است؟ به اين منظور، مطابق مدل هليدي، بسامد عوامل انسجام واژگاني و دستوري و درصدهاي انسجام و پيوستگي در اشعار محاسبه شدند. بر اساس «تعادل نقش بنياد هليدي در ترجمه» نزديكي درصد هاي انسجام (% 94.6,  %96.4) و پيوستگي (% 92.8 , 91%) در دو متن و نيز شباهت نحوه ي توزيع عوامل انسجام در آن ها كه به جز در عوامل برابري و هم معنايي، بسيار نزديك به هم بودند، مي توانند نشان دهنده ي تبعيت مترجم از سبك متن مبدأ در انتقال مفاهيم متن مبدأ از طريق ترجمه باشند.