تأملي بر ارث پسرعموي ابويني با‌وجود عموي ابي از ديدگاه اماميه

وارث به نسبي و سببي تقسيم مي‌شود. وارث نسبي سه طبقه دارد كه باوجود فردي از طبقۀ قبل به هيچ‌يك از افراد طبقۀ بعد ارث نمي‌رسد. در هر طبقه نيز افراد داراي درجۀ نزديك‌تر و واسطۀ كمتر، افرادِ داراي واسطۀ بيشتر تا ميت را از ارث محروم مي‌كنند. فقهاي اماميه قائل‌اند درصورتي‌كه وارث ميت يك عموي ابي و يك پسرعموي ابويني باشد، ارث به پسرعموي ابويني مي‌رسد و عموي ابي از ارث محروم مي‌شود. برخي آن را طبق قاعده و به‌دليل اقرب‌بودن پسرعموي ابويني به ميت و برخي آن را برخلاف قاعده و به‌دليل خاص مي‌دانند. در اين مقاله ادلۀ ذكرشده بر اين قول، بررسي و اثبات مي‌شود كه اين حكم برخلافِ قاعده است و امكان ارث‌بردن عموي ابي باوجود پسرعموي ابويني وجود دارد؛ سپس به شبهۀ ارتباط اين حكم با مسئلۀ موروثي‌بودن خلافت پاسخ داده مي‌شود.