مفهوم‌شناسي عبارت (سِدرَهِ المُنتَهي) با تكيه بر اصل معنايي و تحليل روايات مربوطه

عبارت »سِدرَه المُنتَهي « يك مرتبه در قرآن به كار رفته (نجم/14) و از عبارت‌هايي است كه ترجمه دقيق آن به‌خوبي تبيين نشده و حتي برخي آن را مبهم و غريب‌المعني دانسته‌اند. اين عبارت غالباً به معناي (تك‌درخت كُناري در منتهاي بهشت) ترجمه شده؛ ولي اين معني، نامتناسب با بافت و سياق ديگر آيات سوره بوده و ظاهراً متأثر از روايات متعددي است كه ضعف سندي و محتوايي آشكاري دارند. تحقيق حاضر به روش توصيفي تحليلي و با هدف يافتن معنايي جديد و مطابق با شواهد سياقي به دنبال پاسخي براي اين پرسش است كه مناسب‌ترين ترجمه براي عبارت (سِدرَه المُنتَهي) چيست؟ در نهايت مشخص گرديد واژه »سِدرَه « از لحاظ صرفي، مصدر نوع و به معناي (نوعي حيرت و تحيّر خاص) مي‌باشد و اضافه بياني »سِدرَه المُنتَهي « به معناي (نوعي حيرت به نهايت رسيده) مي‌باشد. با اين توضيح كه پيامبر‌‌ اكرم به هنگام رؤيت آيات كبراي الهي، در جايگاهي قرار گرفت كه نهايت حيرت و شگفتي در آنجا به ظهور ‌‌رسيد. هرچند ديدگانش تحت تأثير آن تحيّر قرار نگرفت و توانست آن حقايق را با قلب خويش درك نمايد. معناي جديد، موافق معناي اصلي واژگان و متناسب با مضمون ديگر آيات اين سوره است.