شماره ركورد :
1278809
عنوان مقاله :
تحليل فضايي الگوي فقر شهري با تأكيد بر شاخص هاي اجتماعي و عوامل مؤثر بر سازمان‌يابي آن، مطالعه موردي: (شهر اردبيل)
عنوان به زبان ديگر :
Spatial analysis of urban poverty model with emphasis on social indicators and factors affecting its organization, a case study: Ardabil City
پديد آورندگان :
قرباني، رسول دانشگاه تبريز , ده ده زاده سيلابي، پروين دانشگاه اردبيل
تعداد صفحه :
21
از صفحه :
87
از صفحه (ادامه) :
0
تا صفحه :
107
تا صفحه(ادامه) :
0
كليدواژه :
فقر شهري , شاخص هاي اجتماعي , آمار فضايي , شهر اردبيل
چكيده فارسي :
تبيين موضوع روند شهري شدن در كشور هاي در حال توسعه با عدم تعادل هاي فضايي، قطبي شدن مناطق و گروه هاي اجتماعي و رشد بي قواره شهري مواجه بوده است. به طوري كه ناپايداري بوجود آمده از اين رشد ناموزون منجر به شكل گيري گستره هاي فقر در حوزه هاي شهري شده است. تحليل فضايي اين گستره ها، ميزان محروميت نواحي مختلف را مشخص كرده و الويت اقدامات براي ارتقاي سطح زندگي را معلوم مي كند. در اين راستا هدف پژوهش حاضر بررسي نابرابري هاي موجود و نشان دادن الگوي فقر در بلوك هاي شهري اردبيل با تاكيد بر شاخص هاي اجتماعي طي سال هاي 1385 تا 1395 و همچنين بررسي عوامل موثر بر سازمان يابي اين پديده مي باشد روش روش تحقيق از نظر هدف كاربردي و رويكرد حاكم بر آن تحليل فضايي مي باشد. جامعه آماري اين تحقيق محدوده قانوني شهر اردبيل در سال 1385 و 1395 و حجم نمونه نيز تمامي بلوك هاي آماري سال هاي مذكور است. براي گردآوري داده هاي تحقيق از اطلاعات موجود در بلوك هاي آماري سال 1385 و 1395 شهر اربيل و پرسشگري از نخبگان دانشگاهي و مديران شهري استفاده شده است. براي نشان دادن وضعيت فقر اجتماعي از تكنيك خودهمبستگي فضايي با استفاده از تحليل لكه هاي داغ در نرم افزار Arc GIS استفاده گرديده است. براي تحليل الگوي پراكنش فقر اجتماعي نيز از از آماره موران و براي تحليل داده هاي بخش دوم پژوهش (شناسايي عوامل تاثيرگذار بر گسترش و سازمان يابي فضايي پهنه هاي فقر اجتماعي) نيز مدل تحليل معادلات ساختاري در نرم افزار AMOS استفاده شده است. يافته ها بر اساس نتايج به دست آمده از بين 5142 بلوك شهري در شهر اردبيل در سال 1385، حدود 53 درصد در وضعيت خيلي محروم و محروم، 26 درصد در وضعيت متوسط و حدود 21 درصد در وضعيت برخوردار و كاملا برخوردار قرار داشتند. در سال 1395 نيز اين درصدها به ترتيب 46، 22، 32 در بين 6439 بلوك شهري مي باشد و اين امر نيز نشان دهنده اين مي باشد كه بلوك هاي شهري اردبيل از لحاظ شاخص هاي اجتماعي در سال 1395 نسبت به سال 1385 در وضعيت بهتري قرار دارند. نتايج با توجه به گسترش پديده ي فقر شهري در شهر اردبيل طي دهه هاي گذشته، توانمندسازي اقشار كم درآمد و فقير شهر در اين شهر بايستي با ديدگاه چندبعدي (و عدم توجه صرف به ابعاد كالبدي) صورت پذيرد. در اين راستا، نقش تسهيل گر نظام مديريتي شهر و تحقق برنامه ريزي پايين به بالا و رويكرد مشاركتي ضروري مي باشد.
چكيده لاتين :
Objective: The trend of urbanization in developing countries has been faced with spatial imbalances, polarization of regions and social groups, and unstable urban growth. As the instability caused by this uneven growth has led to the formation of areas of poverty in urban areas. Spatial analysis of these areas determines the extent of deprivation in different areas and prioritizes measures to improve living standards. In this regard, the purpose of this study is to investigate the existing inequalities and show the pattern of poverty in Ardabil urban blocks with emphasis on social indicators during the years 2006 to 2016 and also to investigate the factors affecting the organization of this phenomenon. Methods: The research method is spatial analysis in terms of applied purpose and approach. The statistical population of this research is the legal limits of Ardabil in 2006 and 2016 and the sample size is all the statistical blocks of the mentioned years. In order to collect research data, the information available in the statistical blocks of 2006 and 2016 in Erbil and a questionnaire of academic elites and city managers have been used. To show the situation of social poverty, spatial autocorrelation technique was used using hot spot analysis in Arc / GIS software and to analyze the pattern of social poverty distribution, Moran statistic was used. To analyze the data of the second part of the research (identifying the factors affecting the expansion and spatial organization of social poverty zones), the structural equation analysis model in AMOS software has been used Results: Based on the obtained results, out of 5142 urban blocks in Ardabil in 2006, about 53% were in a very deprived and deprived condition, 26% were in a moderate condition and about 21% were in a well-off condition. In 2016, these percentages are 46, 22, 32 among 6439 urban blocks, respectively, and this also shows that Ardabil urban blocks in terms of social indicators in 2016 compared to 2006 they are in a better situation. Conclusion: Due to the spread of urban poverty in Ardabil over the past decades, empowerment of low-income and poor in the city should be done with a multidimensional perspective (and not just paying attention to the physical dimensions). In this regard, the role of facilitator of the city management system and the realization of bottom-up planning and participatory approach is essential.
سال انتشار :
1400
عنوان نشريه :
جغرافياي اجتماعي شهري
فايل PDF :
8613211
لينک به اين مدرک :
بازگشت