مقايسه دو باندينگ اشورپلاس و ترانس باند XT بر استحكام باند برشي و شاخص اثر چسبندگي براكت هاي فلزي باند شده به مينا

سابقه و هدف: دباندينگ براكت در طول درمان ارتودنسي يك مشكل اساسي است. اين مطالعه با هدف، بررسي استحكام باند برشي (SBS) و شاخص اثر چسبندگي (ARI) دو نوع باندينگ (اشورپلاس (تقويت‌كننده باند) و كنترل)، انجام پذيرفت. مواد و روش‌ها: در اين مطالعه آزمايشگاهي، 90 پرمولر به دو گروه تقسيم شدند. در يك گروه براكت‌ها توسط ترانس باند XT و در گروه ديگر توسط اشورپلاس باند شدند. بعد از aging و ترموسايكلينگ، SBS با دستگاه تست يونيورسال و ميزان ARI با استريوميكروسكوپ ارزيابي شد. داده‌ها توسط نرم‌افزار SPSS20 و آناليز واريانس يك طرفه و دو طرفه، تست Tukey و KruskalWallis آناليز شد. جهت يافتن ارتباط بين استحكام باند و امتياز ARI ضريب همبستگي Spearman انجام شد و P 0/05 از نظر آماري معني‌دار در نظر گرفته شد. يافته‌ها: Aging تأثير معني‌داري بر SBS نمونه‌هاي اشورپلاس نداشت (0.252=P) ولي در ترانس باند XT استحكام باند نمونه‌ها بعد از 6 ماه aging به‌طور معني‌داري كم‌تر از 3 ماه (0.000=P) و 24 ساعت aging (0.001=P) بود. تفاوت معناداري بين ترانس باند XT و اشورپلاس بعد از 24 ساعت (0.280=P) و 3 ماه aging (0.114=P) وجود نداشت ولي هنگامي كه به مدت 6 ماه دچار aging شد استحكام باند اشورپلاس به‌طور معني‌داري بيش‌تر بود (0.000=P). تست همبستگي Spearman ارتباط مستقيم و معني‌داري بين استحكام باند و امتياز ARI يافت (0.001 P و 0.834=r). استنتاج: استحكام باند برشي اشورپلاس تحت تأثير aging قرار نگرفت، بنابراين در مواردي كه به استحكام باند بالاتري براي دوره طولاني تري نياز است اشورپلاس مي‌تواند مفيد باشد.