بررسي الگوي توارثي و غير توارثي انواع ناشنوايي در استان گلستان

سابقه و هدف: ناشنوايي يك اختلال رايج حسي مي‌باشد. مطالعات نشان داده‌اند ناشنوايي در 50 درصد موارد علل ژنتيكي (وراثتي) و در 50 درصد باقيمانده غير وراثتي، علل محيطي و ناشناخته دارد. هدف از اين مطالعه، بررسي ﻧﻘﺶ ازدواج ﺧﻮﻳﺸﺎوﻧﺪي و رابطه بين نوع و الگوي توارثي ناشنوايي در خانواده‌‌هاي داراي بيش از يك بيمار ناشنوا در استان گلستان است. مواد و روش‌ها: 165 ﺧﺎﻧﻮاده ﻧﺎﺷﻨﻮا ﻛﻪ ﭘﺮوﻧﺪه آن‌ها در اداره ﻛﻞ ﺑﻬﺰﻳﺴﺘﻰ اﺳﺘﺎن ﮔﻠﺴﺘﺎن ﻣﻮﺟﻮد ﺑﻮد طي سال هاي 1398-1399 ﺑﻪ‌ﺻﻮرت ﺗﺼﺎدﻓﻰ اﻧﺘﺨﺎب ﺷﺪﻧﺪ. ﻃﻰ ﻣﺼﺎﺣﺒﻪ ﭼﻬﺮه ﺑﻪ ﭼﻬﺮه ﺑﺎ واﻟﺪﻳﻦ، ﭘﺮﺳﺸﻨﺎﻣﻪ ﺣﺎوي اﻃﻼﻋﺎت ﺗﻜﻤﻴﻠﻰ از ﻗﺒﻴـﻞ ﺗﻌـﺪاد اﻓـﺮاد ﺑﻴﻤـﺎر و ﻣﻴـﺰان ﻧﺎﺷـﻨﻮاﻳﻰ ﺟﻤﻊآوري ﮔﺮدﻳﺪ. داده‌ﻫﺎ ﺗﻮﺳﻂ ﻧﺮم‌اﻓﺰار SPSS آﻧﺎﻟﻴﺰ ﺷﺪﻧﺪ. يافته‌ها: ميانگين سني افراد مورد مطالعه، 9.71 ± 27.67 سال بود. 42.1 درصد و 57.9 درصد ناشنوايان به‌ترتيب زن و مرد بودند. در 85 درصد موارد، عامل ژنتيكي و 15 درصد موارد عامل اكتسابي از علل ناشنوايي شناخته شد كه از ميان علل ژنتيكي الگوي توارث 90.9 درصد جمعيت از نوع اتوزومي مغلوب و 9.1 درصد موارد از نوع اتوزوم غالب بود. علاوه بر اين، 70 درصد ازدواج ﺧﻮﻳﺸﺎوﻧﺪي داﺷﺘﻨﺪ ﻛﻪ در 80 درصد موارد، ﻧﺴﺒﺖ ﻓﺎﻣﻴﻠﻰ از ﻧﻮع درﺟﻪ ١ ﺑﻮد. استنتاج: عامل ژنتيكي با الگوي توارث اتوزوم مغلوب، شايع‌ترين عامل ناشنوايي است. آﮔﺎﻫﻰ زوجﻫﺎ از ﭘﻴﺎﻣﺪﻫﺎي ازدواج ﺧﻮﻳﺸﺎوﻧﺪي و اﻧﺠﺎم ﻣﺸﺎوره‌ﻫﺎي ژﻧﺘﻴﻜﻰ در اين زمينه، ﺿﺮوري به نظر مي‌رسد.