تأثير اميدواري بر مهارت‌هاي زندگي زنان شهر

اين پژوهش با هدف ارزيابي تأثير اميدواري در زندگي بر مهارت‌هاي زندگي زنان شهري صورت پذيرفته است. اين پژوهش بر اساس معيار هدف در گروه پژوهش‌هاي كاربردي، بر اساس معيار زمان گردآوري داده‌ها در گروه پژوهش‌هاي پيمايشي، بر اساس معيار ماهيت داده‌ها و مبناي پژوهش يك پژوهش كمي است. اصلي‌ترين ابزار گردآوري اطلاعات‌ در اين پژوهش 2 پرسشنامه‌ (پرسشنامة اميدواري در زندگي و پرسشنامة مهارت‌هاي زندگي زنان) و طيف مورد استفاده در پرسشنامة اين پژوهش يك طيف ليكرت 5 درجه‌اي است. پايايي ابزار پژوهش نيز بر اساس آزمون آلفاي كرونباخ براي پرسشنامة اميدواري در زندگي 76/0 و براي مهارت‌هاي زندگي 75/0 به تأييد رسيده است. جامعة آماري اين پژوهش شامل زنان سرپرست خانوادة شهر اصفهان است و حجم نمونه در اين پژوهش با استفاده از نرم‌افزار SPSS SAMPLE POWER برابر با 270 نفر و شيوة نمونه‌گيري در اين پژوهش نمونه‌گيري سهميه‌اي و ابزار تجزيه‌ و تحليل اطلاعات پرسشنامه‌اي اين پژوهش نرم‌افزار آماري SPSS & AMOS است. براي تعيين وجود يا عدم وجود تأثير بين متغيرها و برآورد و تعميم نتايج به‌دست‌آمده از حجم نمونه به جامعة آماري از مدل رگرسيوني با متغير پنهان براي بررسي فرضيه‌هاي پژوهش استفاده گرديده است. با توجه به يافته‌هاي اين پژوهش، اميدواري در زندگي و مؤلفه‌هاي آن (عزت نفس، اشتياق زندگي، خوداتكايي، رضايت از زندگي، مسئوليت‌پذيري، خوش‌بيني) بر مهارت‌هاي زندگي زنان سرپرست خانوادة شهر اصفهان تأثير معناداري داشته است

No abstract