پيش‌بيني خودشناسي انسجامي بر اساس خودشفقت‌ورزي، خوديابي و ذهن‌آگاهي با نقش واسطه‌اي خودتنظيمي شناختي هيجاني در دانشجويان

مقدمه: تلاش در راستاي دست‌يابي به خودي يكپارچه امري ضروري و چالش انگيز است. هدف از اين پژوهش پيش‌بيني خودشناسي انسجامي بر اساس خودشفقت‌ورزي، خوديابي و ذهن‌آگاهي با نقش واسطه‌اي خودتنظيمي شناختي هيجاني در دانشجويان بود. روش: روش پژوهش همبستگي و به طور خاص از نوع تحليل مسير بود. جامعه آماري شامل تمامي دانشجويان دانشگاه آزاد واحد شيراز در سال تحصيلي 1400-1399 بود. نمونه آماري 250 نفر از اين افراد بودند كه به روش نمونه‌گيري خوشه‌اي چندمرحله‌اي انتخاب و به پرسشنامه‌هاي خودشناسي انسجامي، خودشفقت‌ورزي، خوديابي، ذهن‌آگاهي و خودتنظيمي شناختي هيجاني پاسخ دادند. يافته ها: نتايج بيانگر برازش مطلوب مدل پيشنهادي بود. به گونه‌اي كه كه اثر غير مستقيم خودشفقت‌ورزي، خوديابي، ذهن‌آگاهي از راه خودتنظيمي شناختي هيجاني بر خودشناسي انسجامي معني دار بود. نتيجه گيري: بر اساس يافته‌هاي پژوهش مي‌توان نتيجه گيري كرد كه خودتنظيمي شناختي هيجاني در ارتباط بين خودشفقت‌ورزي، خوديابي، ذهن‌آگاهي با خودشناسي انسجامي نقش واسطه‌اي ايفا مي‌كند.