دانش قدرتمند در نظريه برنامه درسي: مباني، ويژگي‌ها و دلالت‌هاي آن براي برنامه‌هاي درسي و كتب دانشگاهي

دانش قدرتمند از جمله مفاهيم متاخر مطرح در نظريه برنامه درسي است كه طي يك دهه گذشته حوزه عمل برنامه درسي را نيز متاثر ساخته و به عنوان يك اصل در برنامه درسي موضوع‌محور و در راستاي بازگرداندن دانش به انديشه‌ورزي اين حوزه مورد توجه قرار گرفته است. هدف مقاله حاضر، معرفي و تحليل مباني فلسفي و علمي، ويژگي‌هاي مفهوم دانش قدرتمند در برنامه درسي، بررسي رويكردهاي انتقادي به آن از منظر انديشمندان برنامه درسي و بررسي دلالت‌هاي آن براي برنامه‌هاي درسي و كتب دانشگاهي است. به اين منظور، پس از معرفي زمينه‌هاي شكل‌گيري اين مفهوم و فرايند تكوين آن در مكتب واقع‌گرايي اجتماعي، مباني فلسفي و علمي آن در انديشه‌هاي دوركيم، ويگوتسكي و برنشتاين جستجو شده است. در ادامه ويژگي‌هاي اين مفهوم، عمدتاً از ديدگاه مايكل يانگ و يوهان مولر به عنوان شارحان اصلي اين ايده تبيين شده است. سپس برخي نظرورزي‌هاي انتقادي و نقدهاي مطرح در پيوند با مفهوم دانش قدرتمند ارائه و تحليل گرديده و در انتها نيز دلالت‌هاي اين انگاره براي برنامه هاي درسي و كتب دانشگاهي ارائه شده است.