بررسي افسردگي پس از زايمان و آپگار نوزاد در زايمان طبيعي با بيدردي و زايمان طبيعي بدون بيدردي

مقدمه: افسردگي پس از زايمان يك اختلال خلقي است كه به عوامل متعددي بستگي دارد و موجب تضعيف رابطه مادر و كودك، تاثير منفي بر سلامت روان، كيفيت زندگي زناشويي و اعضاي خانواده مي‌شود. هدف پژوهش حاضر دستيابي به افسردگي پس از زايمان و آپگار نوزاد در زايمان طبيعي با بي‌دردي و بدون بي‌دردي انجام مي‌باشد. مواد و روش ها: روش پژوهش حاضر از نوع كمي و كاربردي است كه از روش همبستگي و معادلات ساختاري استفاده شده است. از لحاظ زماني اين پژوهش در بهار 1400 انجام شده است و طي اين پژوهش 120 خانم مراجعه كننده به مراكز بهداشتي-درماني شهر قم كه يك ماه تا چهل روز از زايمان آنها گذشته بود، مورد بررسي قرار گرفتند. ابزار پژوهش دو پرسشنامه استاندارد افسردگي ادينبرگ و اطلاعات دموگرافيك بودند. جهت انجام تجزيه و تحليل از نرم افزار Spss-25 و جهت تحليل مسير از Smart Pls استفاده شد. نتايج: ميانگين و انحراف معيار افسردگي در اين نمونه 05/7± 7/12 محاسبه شده است. ميزان افسردگي پس از زايمان متوسط روبه بالا گزارش شد. نمره آپگار نوزاد، جنسيت نوزاد، زايمان طبيعي با بي‌دردي و بدون بي‌دردي در ميزان افسردگي نقش چنداني ندارد. نتيجه‌گيري: جهت پيشگيري اين اختلال پيشنهاد مي‌شود برنامه‌هاي آموزشي و حمايتي طي بارداري و پس از زايمان براي مادر و همسر اجرا شود و با ارجاع به موقع مادران، از عوارض اين اختلال پيشگيري شود.