نقش نيشابور در شكل‌گيري شخصيت علمي و تدوين آثار شيخ صدوق

شيخ صدوق را به دو ويژگي‌اش ستوده‌اند: فراواني مشايخ و بسياري سفرهاي حديثي. ازجمله مقاصد سفر صدوق شهر نيشابور بوده است. سفر به اين شهر، هم براي صدوق نتايج مثبت فراواني به دنبال داشت و هم براي نيشابوريان. اين نوشتار تلاش دارد تا پس از شناسايي نيشابور در سده‌هاي 3 و 4 ق به دستاوردهاي نيكوي صدوق از سفر به آن ديار در جمع‌آوري احاديث و يافتن انگيزه‌هاي تأليف و ماندگار كردن احاديث و منابع شيعي بپردازد. بازشناسي مشايخ صدوق در نيشابور خصوصاً مشايخ غير امامي و تبيين گونه‌گوني مذاهب و فرق در آن ديار و تساهل علمي نيشابوريان از ديگر نكاتي است كه در اين نوشتار موردتوجه قرار گرفته است. نويسنده با تكيه بر پژوهش خود بر اين انديشه است كه بعد از قم و ري كه در واقع سكونتگاه صدوق بوده، نيشابور بيشترين سهم را در تغذيه حديثي صدوق داشته است.