محافظت از اطلاعات در فرايند تعلم و روش‌هاي آن از منظر فقه تربيتي

از مسائل مهم فرايند تعلّم و از نيازهاي اساسي جامعه، حفاظت و تثبيت اطلاعات، معلومات و علوم است. در اين مقاله، با روش توصيفي و تحليل اجتهادي مصطلح، به بررسي فقهي محافظت از اطلاعات پرداخته شده است. اين مسئله، از دو بُعد محافظت براي خود و براي ديگران و همچنين روش‌هاي بيان‌شده آن در روايات، بررسي شد.هدف، توجه دادن به اهميت، حكم و راهكارهاي اين مسئله براي اهل علم و مسئولان مربوط در حوزه‌هاي گوناگون دانش است. مهم‌ترين نتايج چنين است كه حفظ علوم و اطلاعات، رجحان و استحباب دارد؛ اما ممكن است در مواردي براي برخي يا نسبت به برخي علوم، وجوب داشته باشد. برپايه لزوم حفظ نظام جامعه اسلامي، محافظت از علوم و اطلاعات مورد نياز جامعه، واجب كفايي است؛ اما ممكن است در شرايطي براي حكومت، اين وجوبْ عيني شود. در ادله، به دو نوع روش محافظت از دانش توجه شده است: روش‌هاي انساني، مانند مباحثه و تدريس و روش‌هاي ابزاري، مانند كتابت و ثبت آن. مناط حكم بيان‌شده در اين مباحث، محافظت است و هر روشي كه امروزه و در آينده، ذيل اين عنوان قرار بگيرد، همان حكم را دارد.