ارائه مدل فرهنگ‌سازماني در بخش دولتي ايران با استفاده از تئوري زمينه‌اي

زمينه و هدف: فرهنگ نقش اصلي را در سازمان ايفا مي‌كند. وقتي اعضاي يك سازمان به يك فرهنگ سازماني عادت مي‌كنند، وقايع سازمان را به روشي مشابه درك مي‌كنند. آنها مفهومي را به عنوان نيروي ارتباطي و ايجاد دامنه‌هاي شناختي و عاطفي بين آنها و اعضاي درون سازمان و افراد و افراد غير عضو خارج از سازمان به كار مي‌برند. هدف اصلي تحقيق حاضر ارائه مدل فرهنگ سازماني در بخش دولتي ايران با استفاده از تئوري زمينه اي بود. روش‌شناسي: روش تحقيق حاضر در اين پژوهش روش نظريه داده بنياد بود كه از آن با عناوين ديگري نظير نظريه زمينه‌اي و گراندد نيز ياد مي شود استفاده شد. در اين پژوهش شهر تهران عرصه پژوهش و جامعۀ آماري تحقيق حاضر را كليه مديران و كارشناسان سازمان‌هاي دولتي تشكيل داده‌اند و نتايج در قالب چارچوب نظريه فرايندي گراندد تئوري كوربين و اشتراوسي (عوامل زمينه‌اي، شرايط علي، استراتژي ها، شرايط، عواقب) براي استفاده از مديران و محققان در بخش دولتي و همچنين تفاوت‌هاي مدل فرهنگ سازماني پيشنهادي مطابق با شرايط سازماني فعلي و مدل‌هاي قبلي بررسي شد. يافته‌ها: يافته‌هاي تحقيق حاكي از آن است كه بيشتر اين مطالعات از يك سو به بعد محيطي و سازگاري يك سازمان و از سوي ديگر به يكپارچگي، وحدت و ثبات داخلي سازمان تمركز دارند. در حالي كه بيشتر اين مدل‌ها بر ارزش‌هاي منابع انساني تمركز دارند، آنها همچنين بر استراتژي‌ها، برنامه ريزي‌ها و اهداف بلند مدت سازمان تأكيد دارند.