عنوان مقاله :
رويكرد سازه انگارانه به فرهنگ استراتژيك روسيه و ايران در جغرافياي سياسي اوراسيا تاثير آن بر منافع ملي ايران
عنوان به زبان ديگر :
Constructivism approach toward Iran and Russia strategic culture in Eurasia geopolitics and its effect upon Iran national interests.
پديد آورندگان :
رﺳﺘﻢ آﻗﺎﯾﯽ، ﻋﻠﯿﺮﺿﺎ داﻧﺸﮕﺎه آزاد اﺳﻼﻣﯽ واﺣﺪ ﻋﻠﻮم و ﺗﺤﻘﯿﻘﺎت - داﻧﺸﮑﺪه ﺣﻘﻮق، اﻟﻬﯿﺎت و ﻋﻠﻮم ﺳﯿﺎﺳﯽ، ﺗﻬﺮان، اﯾﺮان , ﻗﻮام، ﻋﺒﺪاﻟﻌﻠﯽ داﻧﺸﮕﺎه ﺷﻬﯿﺪ ﺑﻬﺸﺘﯽ - داﻧﺸﮑﺪه اﻗﺘﺼﺎد و ﻋﻠﻮم ﺳﯿﺎﺳﯽ - گروه رواﺑﻂ ﺑﯿﻦ اﻟﻤﻠﻞ، ﺗﻬﺮان، اﯾﺮان , ﻧﻘﯿﺐ زاده، اﺣﻤﺪ داﻧﺸﮕﺎه ﺗﻬﺮان - داﻧﺸﮑﺪه ﺣﻘﻮق ﻋﻠﻮم ﺳﯿﺎﺳﯽ - ﮔﺮوه ﻋﻠﻮم ﺳﯿﺎﺳﯽ، ﺗﻬﺮان , ﺑﺮزﮔﺮ، ﮐﯿﻬﺎن داﻧﺸﮕﺎه آزاد اﺳﻼﻣﯽ واﺣﺪ ﻋﻠﻮم و ﺗﺤﻘﯿﻘﺎت - داﻧﺸﮑﺪه ﺣﻘﻮق، اﻟﻬﯿﺎت و ﻋﻠﻮم ﺳﯿﺎﺳﯽ - ﮔﺮوه رواﺑﻂ ﺑﯿﻦ اﻟﻤﻠﻞ، ﺗﻬﺮان، اﯾﺮان
كليدواژه :
اوراﺳﯿﺎ , اﯾﺮان , رواﺑﻂ راﻫﺒﺮدي , روﺳﯿﻪ , ﺳﺎزه اﻧﮕﺎري , ﻓﺮﻫﻨﮓ اﺳﺘﺮاﺗﮋﯾﮏ , ﻣﻨﺎﻓﻊ ﻣﻠﯽ
چكيده فارسي :
مفهوم فرهنگ استراتژيك از نظر رفتارهاي سياست خارجي امروز كشورها داراي اهميت اساسي است. اين مفهوم كه توسط جك اسنايدر ابداع شده است ، در هسته اصلي درك ماهيت روابط بين دولتي قرار دارد و بنابراين به عنوان اصلي ترين رفتارهاي سياست خارجي كشورهاي مدرن ملت عمل مي كند. مفهوم فرهنگ استراتژيك از يك طرف ريشه هاي سازه انگاري دارد در حالي كه در طرف ديگر ضربه اي به "تئوري انتخاب منطقي" نيز وارد مي كند. اين مقاله اساساً با استفاده از رويكرد سازه گرايانه براي درك عناصر سازنده فرهنگ استراتژيك روسيه و ايران، پتانسيل آن در برقراري روابط راهبردي با ايران است. اين مقاله نشان مي دهد كه ريشه فرهنگ هاي استراتژيك روسيه نسبت به اوراسيا اساساً بر اساس تجربيات متفاوت تاريخي مفهوم ايدئولوژي و اعتقادات رهبري آنها نسبت به منطقه است. بعلاوه فرهنگهاي استراتژيك هر دو كشور همچنين با مفاهيم ما در مقابل ديگران كه هسته اصلي الگوي ساره انگاري را تشكيل مي دهند ، هدايت مي شوند. در اين مقاله استدلال مي شود كه با توجه به ويژگي فرهنگ استراتژيك روسيه كه مبتني بر قدرت سخت است، از پتانسيل اندكي براي برقراري روابط راهبردي ميان دو كشور وجود دارد و دو كشور در بسياري از حوزه ها مانند آسياي مركزي قفقاز درياي كاسپين و حوزه انرژي با هم رقابت دارند. در اين پژوهش منابع الكترونيك و نوشتاري استفاده شده است و اطلاعات به روش كتابخانه اي گردآوري شده است.
چكيده لاتين :
The concept of strategic culture is of fundamental importance for the foreign policy behaviors of countries today. This concept, developed by Jack Snyder, is at the core of understanding the nature of intergovernmental relations and therefore serves as one of the main foreign policy behaviors of modern nations. The concept of strategic culture has constructivism roots on the one hand, and strikes at "rational choice theory" on the other. This article basically uses the constructivism approach to understand the constructive elements of the strategic culture of Russia and Iran and its potential to establish strategic relations with Iran. This article shows that the roots of Russia's strategic cultures towards Eurasia are mainly based on different historical experiences, the concept of ideology and their leadership beliefs about the region. In addition, the strategic cultures of both countries are also guided by the concepts of “we against others” that form the core of the constructivism paradigm. In this article, it is been argued that, owing to the fact that nature of Russia's strategic culture is based on hard power, there is little potential for strategic relations between the two countries and these two countries compete with each other in many areas such as central Asia, Caucasus and Caspian see on the field of energy. In this research, electronic and written sources have been used and the information is collected in a library method.
عنوان نشريه :
جغرافيا (برنامه ريزي منطقه اي)