در جست و جوي رستگاري:‌تبيين جامعه شناختي بنيادگرايي اسلامي در كردستان ايران

Sociological Explanation of Islamic Fundamentalism in Iran: On the Search of Salvation

بنيادگرايي اسلامي جنبش ديني-سياسي است كه نه‌تنها مدرنيسم و غرب را رد مي‌كند، بلكه به دنبال برقراري يك نظم جهاني نوين است. اين نوشتار به دنبال پاسخ به اين پرسش است كه چه زمينه‌هاي اجتماعي در پيدايش و گسترش بنيادگرايي اسلامي در ميان افراد 45-15 سال كردستان مؤثرند؟ روش پژوهش به‌كاررفته در اين تحقيق، روش نظريۀ زمينه ­اي است و نمونه‌ها با شيوه­ هاي نمونه‌گيري حداكثر تنوع و گلوله برفي انتخاب شدند. همچنين از مصاحبۀ نيمه‌ساخت‌يافته براي گردآوري داده استفاده و تحليل مصاحبه‌ها با نرم‌افزار Atlas.ti انجام شد. يافته‌ها نشان مي‌دهد «تلقي حداكثري از دين»، «بحران معني»، «خوانش غيرتاريخي از اسلام»، «تقدم عقيده بر جان» و «غرب‌ستيزي»، برجسته‌ترين زمينه‌هايي هستند كه در گرايش افراد به خوانش بنيادگرايانه از اسلام مؤثرند و نقش بازي مي‌كنند.

Islamic fundamentalism is a religious-political movement that not only rejects modernism and the West but also wants to establish a new global discipline. The article is going to ask to this question “what are the main social determinants of spread Islamic fundamentalism among 15-45 people aged in Kurdistan of Iran? The method is grounded theory, sampling methods are maximum variation and snow balling, also data was gathered by semi-structured interview. The interviews were analyzed by Atlas.ti software. Findings show maximum perception of religion, crisis of meaning, non-historical reading of Islam, riority of belief over the life, and anti-Westernism are the main social determinants of spread of Islamic fundamentalism among Iranian sunni’s Kurds.