نقش فعاليت هاي كارافريني در اثرگذاري گرايش كارآفريني بر عملكرد سرمايه گذاري جديد بين المللي

هدف بررسي تاثير فعاليت هاي كارافريني بر گرايش كارآفريني و عملكرد سرمايه گذاري جديد بين المللي بوده است. روش تحقيق : پژوهش حاضر ازنظر هدف كاربردي و ازنظر شيوه گردآوري اطلاعات، تحقيقي توصيفي – پيمايشي از نوع همبستگي است. جامعه آماري شركتهاي سرمايه گذاري بين المللي پارس آريان كه حجم نمونه 185 نفر از بين آن‌ها انتخاب و با پرسشنامه استاندارد كه روايي و پايايي آن تاييد شده موردسنجش قرارگرفته است. به‌منظور تجزيه‌وتحليل داده‌ها جمعيت شناختي و استخراج شاخص‌هاي مركزي از آمار توصيفي و نرم‌افزار24 SPSS و براي تجزيه‌وتحليل آمار استنباطي از مدل معادلات ساختاري و از نرم‌افزار PLS2 Smart استفاده‌شده است. يافته هاي تحقيق: حاكي از اثر مثبت و معني‌دار متغيرهاي گرايش كارافريني بر عملكرد سرمايه گذاري جديد بانقش ميانجي كشف فرصت دارد، و همچنين حمايت نهادي و روابط تجاري تاثير مستقيم مثبت و معناداري بر گرايش كارافريني بر عملكرد سرمايه گذاري جديد دارد. نتيجه گيري نتايج به‌دست‌آمده از اين تحقيق در راستاي مباحث ادبيات نظري و تحقيقات گذشته بوده و بيانگر تاثير معني دار و مثبت گرايش كارافريني بر عملكرد سرمايه گذاري جديد به واسطه نقش فعاليت هاي كارآفريني بوده است.