بررسي و تحليل معماري گرمابه روستاي واستان (شهرستان ساري)، اثر فرهنگي برجاي‌ مانده از دوره پهلوي اول

No Title

گرمابه‌هاي عمومي يكي از بناهاي عام‌المنفعه و از فضاهاي مهم معماري ايراني به ‌خصوص در دوران اسلامي بوده و ازجمله عناصر مهم در شكل‌دهي و گسترش محلات و نمادي از آباداني شهرها و روستاها بوده است. عصر شكوفايي ايجاد گرمابه، در دوره صفويه بوده و از اين دوره و دوره‌هاي بعدي در بسياري از شهرهاي ايران هنوز گرمابه‌هاي عمومي پا برجاست. گرمابه محلي است براي شست‌ و شوي اساسي تن، سر، صورت و نيز غسل در اصطلاح اسلامي. اين سازه‌هاي مهم وراي تطهير و نظافت، عملكردي به ‌مثابه نهادي اجتماعي داشته‌اند. گرمابه‌ها يكي از مكان‌هايي هستند كه به ‌واسطه‌ي حضور اقشار اجتماعي مختلف، جايگاه شكل‌گيري آداب فرهنگي و محل گسترش برخي از مشاغل خاص بوده‌اند و اين امر موجب شكل‌گيري فرهنگ خاصي در اين مكان‌ها شده است. همچنين گرمابه‌ها به‌ عنوان بناهايي كه همواره در مجاورت آب و رطوبت قرار داشت، مي‌بايست از لحاظ استحكام و استقامت نسبت به ديگر بناها متفاوت باشد. هدف اصلي اين بررسي و تحليل گرمابه روستاي واستان از لحاظ نوع پلان معماري و مصالح است. يافته‌هاي اين پژوهش بر اساس شواهد موجود جمع‌آوري و مورد پژوهش قرار گرفته است. شيوه‌ي تجزيه‌ و تحليل اطلاعات از گونه‌ي كيفي بوده است كه در اين راستا از رهيافت تاريخي در تحليل داده­ها استفاده‌ شده است. نتايج پژوهش نشان مي‌دهد اين گرمابه از لحاظ الگوي معماري داري پلان مستطيل شكل و از در ساخت آن از مصالحي همچون قلوه‌ سنگ و ملاط ساروج استفاده ‌شده است.

No Abstract