تاثير خلاقيت سازماني بر نوآوري سازماني با نقش ميانجي انگيزش كاركنان

هدف اين پژوهش، بررسي تاثير خلاقيت سازماني بر نوآوري سازماني با نقش ميانجي انگيزش كاركنان است. روش پژوهش، توصيفي همبستگي باتاكيد بر مدل معادلات ساختاري است. جامعه آماري پژوهش را كارمندان و مديران شركت مهندسي و ساخت توگا تشكيل ميدهند. براي تعيين حجم نمونه و روش گردآوري اطلاعات از پرسشنامه استفاده شد و تعداد 60 نفر به‌عنوان نمونه آماري و بصورت تصادفي انتخاب شدند. جمع آوري داده ها براساس سه پرسشنامه خلاقيت سازماني، انگيزش كاركنان و نوآوري سازماني صورت گرفت كه ضريب آلفاي كرونباخ آنها به‌ترتيب 0.923، 0.971 و 0.831 به‌دست آمد. تجزيه‌و‌تحليل داده ها به كمك دو نرم افزار SPSS 26 و Smart PLS 3 صورت پذيرفت. نتايج پژوهش نشان داد: وضعيت موجود هر سه متغير در سطح بالاتر از ميانگين فرضي قرار دارد. رابطه متقابل هر سه متغير، خلاقيت سازماني، انگيزش كاركنان و نوآوري سازماني با همديگر مثبت و معنيدار بود. همچنين نقش ميانجي انگيزش كاركنان در رابطه بين خلاقيت سازماني و نوآوري سازماني تاييد شد.