باز طراحي شبكه زنجيره تأمين به منظور ايجاد قابليت ارتجاعي با معرفي استراتژي كاهش ريسك تسهيلات با راه اندازي دو مرحله اي

يكي از چالش‌هاي مديريت زنجيره تأمين، مقاوم‌سازي شبكه زنجيره تأمين در برابر اختلال است. تحقيقات گذشته، ايجاد قابليت ارتجاعي را در طراحي زنجيره تأمين‌هاي جديد بررسي كرده‌اند و ايجاد قابليت ارتجاعي در شبكه‌‌هاي زنجيره تأمين نامقاوم موجود، مورد بررسي قرار نگرفته است. اين مقاله جهت ايجاد قابليت ارتجاعي در زنجيره‌هاي تأمين موجود به توسعه يك مدل برنامه ريزي خطي عدد صحيح مختلط براي حل مسئله بازطراحي شبكه زنجيره‌تأمين، با هدف مقاوم‌سازي شبكه زنجيره تأمين در برابر اختلال، مي‌پردازد. جهت ايجاد قابليت ارتجاعي در شبكه زنجيره تأمين، دو استراتژي كاهش ريسك موجود در ادبيات با عنوان ظرفيت مازاد و ذخيره اضطراري و يك استراتژي جديد با عنوان تسهيلات دو مرحله‌اي در سناريوهاي مختلف اختلال مورد بررسي قرارگرفته است. ايجاد تسهيلات دو مرحله‌اي در دو رده مراكز توزيع و خرده‌فروشان در نظر گرفته شده است. آزمايش‌هاي عددي به‌منظور بررسي و مقايسه عملكرد شبكه زنجيره تأمين ارتجاعي و غير ارتجاعي و همچنين ارزيابي استراتژي‌هاي مختلف كاهش ريسك، انجام شده است. نتايج نشان مي‌دهد ايجاد قابليت ارتجاعي موجب بهبود ‏4.5 ‏و ‏5.5 ‏درصدي در عرضه محصول و سود زنجيره تأمين مي‌شود.