بررسي پيشگيري از فساد اداري در ايران با چشم انداز اسلامي

فاقد عنوان به زبان ديگر

يكي از مقوله‌هاي مهم در عرصه مسائل ادارات و موسسات دولتي و خصوصي فساد اداري است كه همواره مشكلاتي را در سيستم معاملات دولتي ايجاد نموده است. كاركنان دولت يكي از سرمايه‌هاي سازماني در اداره امور كشور هستند كه حسن عملكرد آنان در تحقق اهداف سازمان و دولت بسيار مهم و رابطۀ مستقيم با بازدهي بيشتر و مفيدتر و دور شدن از زمينه‌هاي تخلف و تخطي كارمند، زمينه ساز پيشرفت خود كارمند و سازمان را در پي دارد.پژوهش حاضر با روش توصيفي – تحليلي در پي اين مهم است كه فساد اداري عبارت از استفادة غيرقانوني از اختيارات اداري و دولتي براي تأمين منافع شخصي است. اين فساد شكل‌هاي گوناگوني داشته كه اختلاس، ارتشا و سوءاستفاده از اموال و امكانات دولتي نمونه هاي شناخته شده‌اي از آن است. از آن‌جا كه مهم‌ترين سرماية سياسي حكومت‌ها اعتماد مردم به حاكمان است و انواع فساد، خصوصاً فساد اداري، اين اعتماد را خدشه دار مي‌كند، مقابله با فساد در عرصة اداري ضرورتي انكارناپذير است. شيوع ارتكاب اين فساد در سطح ملي و بين المللي، جامعة جهاني را بر آن داشته تا اقداماتي هماهنگ براي مقابله با آن طراحي كند. ، پيشگيري از فساد اداري در قانون ارتقاي سلامت و با نظارت دولت و قوه قضاييه مورد بررسي قرار گرفته است.

Corruption is one of the most important issues in the field of government and private institutions and agencies, which has always caused problems in the public transaction system. Government employees are one of the organizational assets in managing the affairs of the country. Their good performance in achieving the goals of the organization and the government is very important and has a direct relationship with more and more useful efficiency, moving away from the fields of employee misconduct, the basis for the progress of the employee and the organization. Corruption is the illegal use of administrative and governmental powers for personal gain. Corruption has taken many forms, including embezzlement, bribery, and misuse of government property and facilities. Since the most important political asset of governments is the people's trust in the rulers, and all forms of corruption, especially corruption, undermine this trust, tackling corruption in the administrative sphere is an undeniable necessity. The prevalence of this corruption at the national and international levels has prompted the international community to design concerted action to combat it. The prevention of corruption is examined in the Health Promotion Act under the supervision of the government and the judiciary, and in English law, the fight against corruption, the administrative rights of which are based on custom and judicial practice.