اثربخشي مداخله شناختي ‌ـ رفتاري مبتني بر آموزه‌هاي اسلام بر اهمال‌كاري و كمال‌گرايي دانشجويان دختر

مداخلات شناختي ‌ـ رفتاري مذهب‌محور تأثير معناداري بر فرايندهاي روان‌شناختي دارد. هدف اين پژوهش بررسي اثربخشي مداخله شناختي ‌ـ رفتاري مبتني بر آموزه‌هاي اسلام بر اهمال‌كاري و كمال‌گرايي دانشجويان دختر است. اين پژوهش به صورت نيمه‌تجربي با پيش‌آزمون، پس‌آزمون و گروه گواه طرح شده است. جامعه آماري اين پژوهش تمام دانشجويان دختر مشغول به تحصيل در دانشگاه «پيام ‌نور» شهر رامشير هستند كه از ميان آنها به شيوه «تصادفي چند‌مرحله‌اي» 20 تن از افرادي كه در آزمون اهمال‌كاري يك انحراف معيار پايين‌تر از ميانگين و در آزمون كمال‌گرايي يك انحراف معيار بالاتر از ميانگين داشتند، انتخاب شدند و به صورت تصادفي به دو گروه آزمايش و كنترل تقسيم گرديدند. ابزارهاي پژوهش شامل «مقياس اهمال‌كاري» تاكمن و «مقياس كمال‌گرايي» اهواز بود. گروه آزمايش ده جلسه 90 دقيقه‌اي مداخله شناختي ـ رفتاري مبتني برآموزه‌هاي اسلامي دريافت كردند، اما گروه كنترل مداخله‌اي دريافت نكردند. نتايج حاصل نشان داد بين دو گروه آزمايش و كنترل از لحاظ متغير اهمال‌كاري و كمال‌گرايي تفاوت معناداري وجود دارد (001/0>p). ميزان كمال‌گرايي و اهمال‌كاري در گروه آزمايش نسبت به پيش‌آزمون و گروه كنترل به‌طور معناداري كاهش يافت. بنابراين مي‌توان نتيجه‌گرفت: مداخله شناختي ـ رفتاري مبتني بر آموزه‌هاي اسلام بر كاهش اهمال‌كاري و كمال‌گرايي دانشجويان دختر مؤثر بوده است.