بازنمايي فرايند تاب‌آوري درمان زلزله‌زدگان دين‌مدار: يك مطالعه كيفي

بلايا رويدادهاي غيرقابل پيش‌بيني، ناگهاني، در مقياس بزرگ و فاجعه‌باري هستند كه لازم است جوامع براي مقابله با آنها آماده شوند. پژوهش حاضر با هدف بازنمايي فرايند تاب‌آوري در ميان زلزله‌زدگان دين‌مدار سرپل‌ ذهاب انجام شده است. رويكرد پژوهش «كيفي» و روش پژوهش از نوع «داده‌بنياد» است. بدين‌منظور 27 تن از زلزله‌زدگان سرپل ذهاب به روش «نمونه‌گيري نظري و با استفاده از مصاحبه عميق تحت مطالعه قرار گرفتند. داده‌ها پس از جمع‌آوري، ثبت و رمزگذاري، در قالب مقوله‌هاي اصلي دسته‌بندي شدند و از طريق فنون رمزگذاري اشتراوس و كوربين، رمزگذاري باز، رمزگذاري محوري و رمزگذاري گزينشي تحليل شدند. براساس نتايج به‌دست‌آمده، ايمان به خدا و روز قيامت مقوله هسته‌اي در نظر گرفته شد. شرايط علّي عبارت بود از: توكل به خدا، اعتقاد به قضا و قدر الهي و اجراي عدالت. اتحاد و انسجام به‌منزله شرايط زمينه‌اي و انجام فعاليت‌هاي مذهبي به‌مثابه شرايط واسطه‌اي انتخاب شد. راهبردهاي زلزله‌زدگان براي مقابله با زلزله و تبعات آن عبارت بود از: نوع‌دوستي و الگوگيري. در نهايت، پذيرش و نگاه به زندگي به‌مثابه وسيله و نه هدف پيامد اين الگو معرفي شد. اين مطالعه تصويري روشن از فرايندها، پاسخ‌ها و بهبودي بعد از بلايا ارائه مي‌دهد. يافته‌هاي اين پژوهش مي‌تواند به ايجاد پاسخ‌هاي مؤثر و سريع در بازماندگان بلايا كمك كند.