بررسي نقش رسانه هاي ارتباط جمعي در احساس امنيت اجتماعي شهروندان شهر رشت

پژوهش حاضر به بررسي نقش و تأثير رسانه‌هاي جمعي در حس امنيت شهروندان شهر رشت مي‌پردازد. جامعه آماري تحقيق همۀ شهروندان بالاي 18 سال ساكن شهر رشت است كه به مدد نظام كرجسي و مورگان به تعداد 400 نفر به روش نمونه‌گيري تصادفي خوشه‌اي ناحيه‌اي برگزيده شده‌اند. هدف پژوهش، كاربردي است و در زمره پژوهش‌هاي پيمايشي قرار مي‌گيرد. گردآوري اطلاعات به وسيلۀ توزيع پرسشنامه انجام پذيرفته است كه براي تأمين روايي و پايايي ابزارها و سنجه‌هاي تحقيق، براي هر كدام از متغيرهاي برساخته از مباني نظري تحقيق، آلفاي كرونباخ 0/83 به دست آمد و براي آزمون فرضيه‌ها از ضريب همبستگي پيرسون و رگرسيون خطي چندگانه بهره گرفته شده است. نتايج تحقيق نشان داد كه بين حس امنيت و ميزان تماشاي تلويزيون، رابطۀ مثبت و معنادار و بين حس امنيت شهروندان با تماشاي شبكه‌هاي ماهواره‌اي، استفاده از سايت‌هاي اينترنتي، شبكه‌هاي اجتماعي، رابطۀ معكوس با ميزان شدت پايين و ضعيف وجود دارد؛ علاوه بر اين، بين حس امنيت نمونه آماري با خواندن روزنامه‌ها و مجلات رابطۀ معناداري وجود نداشته است. نتايج تحليل رگرسيون نشان داد كه تماشاي تلويزيون داخلي، به طور منفرد بخش عمده‌اي از تغييرات متغير وابستۀ پژوهش يعني حس امنيت شهروندان را تبيين مي‌كند.