تأثير روش تدريس پيشرفت تيمي، جيگ‌ساو و آموزش مجازي بر تحقق اهداف شناختي دانشجويان از صورت‌هاي مالي بر مبناي طبقه‌بندي بلوم

هدف: هدف اصلي پژوهش حاضر، بررسي تأثير روش تدريس پيشرفت تيمي، جيگ‌ساو و آموزش مجازي بر تحقق اهداف شناختي دانشجويان از صورت‌هاي مالي بر مبناي طبقه‌بندي بلوم است. روش: در اين پژوهش ميزان يادگيري بر اساس طبقه‌بندي بلوم، به شش سطح دانش، فهميدن، كاربرد، تجزيه و تحليل، تركيب و ارزشيابي دسته‌بندي شده است. در اين پژوهش از فن پيش‌آزمون و پس‌آزمون براي جمع‌آوري داده‌ها و از تجزيه و تحليل كوواريانس (آنكوا) و آزمون تعقيبي شفه براي آزمون فرضيه‌ها استفاده شده است. جامعه آماري پژوهش شامل تمامي دانشجويان حسابداري ميانه 1 دانشگاه آزاد اسلامي واحد جيرفت در دو نيم‌سال اول و دوم تحصيلي 1399-1398 است. نمونه مورد مطالعه شامل چهار گروه حسابداري ميانه 1 در مجموع 105 نفر (80 نفر در سه گروه آزمون و 25 نفر گروه گواه) است كه هر چهار گروه توسط يكي از پژوهشگران تدريس و نمره پايان ترم دانشجويان به عنوان شاخص يادگيري آنان در نظر گرفته شده است. يافته‌ها: بر اساس نتايج تحليل كوواريانس، نمرات پيش‌آزمون بر نمرات پس‌‌آزمون تأثير معناداري ندارد. از سوي ديگر، مقدار سطح معناداري آزمون تحليل كوواريانس گروه‌ها براي سطوح يادگيري دانش، فهميدن، كاربرد و تجزيه و تحليل برابر با صفر شد؛ يعني بين نمره‌هاي پس‌آزمون (نمرات يادگيري) گروه‌ها در اين چهار سطح تفاوت معناداري وجود دارد. نتايج آزمون شفه نشان داد كه روش تدريس پيشرفت تيمي و جيگ‌ساو بر سطوح يادگيري دانشجويان تأثير معناداري دارد؛ اما بين روش آموزش مجازي و سخنراني تفاوت معناداري وجود ندارد. نتيجه‌گيري: برنامه‌هاي آموزش الكترونيكي كنوني كيفيت مطلوبي ندارد. استفاده از ظرفيت تدريس پيشرفت تيمي و جيگ‌ساو مي‌تواند زمينه مطلوبي براي يادگيري و تقويت پويايي و ارتقاي فرهنگ كارهاي گروهي در بين دانشجويان فراهم كند.